Hiç babanızdan, annenizden dayak yediniz mi?

Yedigim dayaklar. Ve annemi gözümüzün önünde mutfağa çekip sabaha kadar kemerle , yumrukla, yaş incir sopası ile sabaha kadar alkole sığınarak işkence eden bir babayla büyüdüm. Karnemizde bir zayıf var diye kafamızı duvara vura vura abimi ve beni öldüresiye döven bir babayla. Annemin yemeklerini duvara fırlatan bir babayla büyüdüm ve bu hergun hiç sıkılmadan tekrarlanıyordu. Babam ölsün diye dua ederdik annemle. Eve gelemesin diye dua ederdik. insan içine cikamazdik her tarafımız mor diye. Yasak koyardı. İntihar girişimlerim ve bana kardeşime , anneme , abime değersiz hissetirip. Bende panik atak. Anksiyete. Ve hayatim boyunca benle mezara gidicek babaya nefret... Ve... kelimelerle ifade edemyicgm şeyler anlatamayacağım bir çocukluk geçirdim. BABA sana hakkım helal değil. Alkol denen ziķimi ilk içtiğimde merak ettiğim şey şu oldu. Bu nasıl bir içecek ki babamı şeytana ve caniye dönüştürüyor. Konu alkol değilmiş. İnsanlık ve merhamet yokmuş... keşke ailemizi secebilseydik.

Yedim. bir gün bakkala gönderdi babam kardeşim de ağlıyor peşime takilmasin diye odanın kapısını kitledim çıkarken anahtar almayida unuttum. kapiyi çalıyorum tabi acamiyor odadan çıkamıyor. ne yaptı etti çıktı babam. bir guzel sopa yedim Ogün dün gibi hatırlıyorum.