Evlilik kadınlara mı zor erkeklere mi?

Daha önce hiç düşünmedim bu konuyu şimdi dilimden dökülenlerle bir karara varacağım evlilik kadınlar için neden kötü olabilir kendi penceremden bakmak istiyorum fıtraten baktığımızda bir kadın önce evlat olur varsa kardeşi abla olur kendi gibisine dost olur ve bir zaman gelir eş olur bunun getirdiği sorumluluklar baba evindeki sorumluluklarından çok daha fazladır örneğin ( evin huzurunu sağlayabilmesi için eşinin ailesiyle iyi geçinmesi gerekmektedir ve ne yazık ki toplumumuzun bir çoğu gelinini evlat olarak kabul etmiyor kız yaptığı bir hatada el kızına geçiş yapabiliyor kendisine yönelik yapılan kışkırtmalarla eşiyle arası bozulabiliyor oysa kendi evinde durumlar böyle değil) ev hanımı oluyor mesleği varsa full time çalışan gibi gün sonuna kadar debelenip duruyor bunların yanında sağlığını ve güzelliğini koruması gerekiyor eşinin gözünü ve gönlünü doyurmasıda zorlayıcı vazifelerinden biri bunların yanına annelik eklendiği zaman aldığı sorumluluklar bir anda iki katına çıkıyor bunlardan daha önemlisi Allah'ın rızasını gözetmesi çünkü Allah razıysa kullarda razı olucaktır tersi düşünülüp Allah'ı razı etmeksizin bunları yapan bir kadın belki de bu dünyada karşılığını alamayıp dünyalıklara çok efor sarf ettiğini düşünüp hayata küsecek limanı bulunmayan bir denizde gezintiye çıkmak bizlere yakışmaz zaten birde erkeklerin yaşayacağı zorluklardan bahsedeyim toplum olgunlaşmamış olan erkeğin evlenip yuva kurduktan sonra adam olucağına kanaat getirir ki çoğu zaman bu durum ters teper ve bu seferde baba olunca düzeleceği düşünülür ki bu durum adamı evlilikte rahatsız edicektir çevresinden duyduğu eleştiriler ilişkiyi ciddiyetten alıkoyacaktır ( kadın rehabilitasyon merkezi değildir. Kişi hazır olmadan hidayet istemeden ona doğru yol gösterilmez) durum böyle olacaksa ki örneklerinide görüyoruz sonucun ayrılık olacağı kaçınılmazdır bu durum iki tarafta da yaralar bırakacaktır bunların dışında evliliğe hazır bir adamsa çekeceği zorluklar iş hayatı, geçinme kaygısı dışardaki ilişkileri ( bunlar evlenmeden önce de zorluk yaratır biliyorum ama evlenince düşüneceği kişiler listeye eklendiği için yetebiliyor muyum, memnun edebiliyor muyum kaygıları oluşacaktır) gün sonunda döneceği evinde de sorunlarla karşılaşabilir ( örneğin karısı onu mutlu karşıladı mı, evin tertibi ve yemeğin pişip pişmediğini de birçok erkeğin umursadığını biliyorum bunların yanında iletişimin sağlıklı olmaması günü mutsuz kapatmaya yetecektir ve erkek eski hayatının özlemini çekecektir bu durum zaten başlı başına onu çok yorup çok düşündürecektir) aile memnuniyetini erkekler de sağlamalı bu da güç ve olumsuzluklar onu da yoracaktır eşinden beklediği ilgiyi karşılayamadığı zaman da güç kararlarla karşı karşıya gelecektir kul olarakta çok sorumluluğu var elbet uzun lafın kısası iki durum için de şartlar zor anlayış sevgi ve sadakat olduktan sonra ve yaşayışlarındaki temel gayeyi unutmayıp bunun için çaba sarf edildikten sonra hem bu dünyada hem de öbür tarafta mutluluk sağlanacaktır.

Turkiyede kadina zor. Turk erkegiyle evli kadina zor aslinda. Kadin calismiyorsa ev isleri, anne olma sorumluluguyla isi bitmez. Calisiyorsa daha yuk ustune.

Turk erkegi calismaktan baska bir sey yapmaz, sorumluluk almaz. Ilk evliligim turktu. 1 yil sonra bosadim. Turk erkeklerinin kadinin calismasini isteyip, eve para getirip destek olmasini bekleyip diger hicbir sorumluluga girismemeleri buyuk sıkıntı.

Turk erkekleri artik sunu anlamali ortaya calismak ve para kazanmaktan baska seyler koymalari gerekiyor. Kadinin calisip para kazandigi bir durumda erkegin sadece bu sorumlulugu almasi hicbir işe yaramiyor ve pasif kaliyor. Cogu kadinda ben bu adama maasli hizmetci miyim diye dusunceye giriyor.

Ve bosanmalarda bu sebeple olmaya basladi ve turk erkekleri cocuk bakimi, yemek, ev isleri gibi seylerde ortak oldugunu kavrayip harekete gecmezse bu konuda bosanmalarin artacagini dusunuyorum. Artik turk erkeginin calismak ve para kazanmak disinda masaya baska beceriler, sorumluluklar koymasi lazim tercih edilebilmesi ve evliligin surdurebilmesi, evlilik ici çatışmaları onlemek icin.

Avrupada işe gidip gelip koseye cekilen erkek turk erkekleri kadar fazla degil artik. Buyuk cogunlugu gorevlerini bilip yapiyorlar zaten. Bende 2. evliligimi baba hollandali anne turk olan, hollanda da dogmus buyumus, o kulturu daha cok almis biri ile yaptım.

Ilk evliligime gore ciddi farklar var. Anne iyi yetistirdigi gibi babaninda iyi yetistirdigi, ogluna rol model oldugu cok belli.

Babasinin her seye ortak olduğu bir sistemde, ailede yetismis. Kayinvalidem bosuna orada dogdugu ulkenin erkegini secmemis. Kadin akilli davranmis, asalak bir turk erkegi ile evlenecegine dogru kisiyle evlenmis ve bu kiside baska ulkeden cikmis karsisina.

Ben bu turk erkeklerini, turk kadinlari boyle yetistiriyor vs diyordum ama kayinvalidem turk anne olmasina ragmen o bildigimiz tarzda yetistirmemis oglunu. Artik daha net anladim mi cocugu sadece anne yetistirmez. Babanin da cok buyuk rolu var ama biz bunu toplumca anlayamiyoruz. Babasıyla ortak yetistirmisler esimi, babasinin ornek oldugu cok sey olmus gozlemliyorum bunlari bir araya geldigimizde. Babasinin da hem evine, ailesine, cocuklarina, esine karsi davranislarini, aldigi sorumluluklari goruyorum.

Zaten turkiyede baba var ama adi var. Evde var mi yok mu cogu ailede belli degil ulkemizdeki baba figuru. Ben cocugun bez, mama parasini kazanayim yeter, bana ihtiyaci bu kadar diye dusunuyor cogu erkek. Cocukla ilgilenmek, bakim saglamak, bag kurmak cogunda yok. Calisip geliyor daha ne istiyoruz!!

O kadar silik bir koca olmayi ve ebeveynligi tercih ediyorki turk erkekleri. Cogu kisiye sorsan babasi varla yok arasi bir seydir. Bu cok uzucu aslinda ama bu duzeni de cok bozmak istemiyorlar bize sorumluluk binecek diye.

Ben bizim erkeklerden aliskin oldugumdan esimin bunu yapmaz, dusunmez, fikretmez bunu ona soylemem lazim diye dusundugum seyleri kendi kendine hallediyor olmasi beni ilk baslarda sasirtiyordu.

Ben gık demeden evde sorumluluk alıyor ve is yukumu azaltiyor. Bunun icin caba vs harcamiyorum. Yapmasi gerekeni yapiyor, yapmasi gerekenleri farkinda ve koseye cekilmiyor. Ben tum gun calistim yoruldum yhaa triplerine girmiyor.

Kendisi gibi benimde yorulduğumu, benimde dinlenme ihtiyacimin oldugunu farkinda, bilincinde olarak hareket ediyor. Bana dinlenmek, uyumak icin zaman olusturuyor. Yetersiz hissettirmiyor. Ilk eşimde bunu hissederdim.

Oturuyor dinleniyor olmam batiyor gibi hissederdim. Dinlendigimi gorunce aciktim yhaa ne yiyecegiz vs derdi. Isten gelmisim yorgunum bana dedigi sey bu.

Ben simdiki esimle futbol takimi kurarim oyle diyeyim. Ev isleri, yemek, cocuk buyutmek bu adamla gozumde buyumuyor. Kendisinden dolayi hicbir sey gozume buyuk, cok gelmiyor. Evlilik dedigin ortaklik muesesi de boyle olmali zaten.

Turk erkekleri bu kafaya, bu noktaya ne zaman ulasir bilmiyorum ama tek bildigim sey turk kadinlarinin şu sistemde helak oldugu, evliligin turk kadini icin fazlasiyla zor, yorucu, yipratici oldugu. Destegi gecin, emeginin gorulmedigi, takdir edilmedigi tam tersine daha da elestirildigi bir durum evlilik. Turk kadininda cogu evlilik hizmet etmesi gereken ve zaten bunun icin evlenilen bir varlik. Ben cok turk erkeginden duydum, sosyal medyada da gordum goruyorum kadin yemek, temizlik vs yapmayacaksa neden evleniyorum dediklerini. Bazi turk erkekleri icin kadin bunlardan ibaret, hizmet icin evleniyor ne yazik ki bazilari.

Simdi ki esimle tanismasam daha evlenmeyi dusunen biri degildim. Ilk esimle de severek evlenmistim. Mesele turklukten cok, erkeklerimizin israrla ev icinde ve ebeveynlikte sorumluluk almak istememesi. Islerine gelmemesi. Evlilikteki ortakligi anlamamalari. Hayatta tek aldiklari sorumlulugun para kazanmak olmasi.

Ben bankayim, cuzdanim baska da bir halta yaramiyorum, baska sorumluluk alacak becerilerim, yetkinligim, zekam yok, olsa da isime gelmiyor, boylesi daha rahat mesajini surekli vermeleri.

Her seyi kadinin yapmasini beklemeleri. Artik gunumuzde para kazanma sorumlulugunu dahi kadina yıkmak, ondan destek gormek istemeleri. Kadin kendisi icin destek isteyince ortada hicbir sekilde olmamalari. Bunlar buyuk sorunlar arasinda. Bunlar olduktan sonra ben tekrar tekrar bosanirdim isin gercegi. Pisman degilim.

Keske ilk esim ulkenin cogunlugunu olusturan erkek grubundan olmasaydi da evliligimiz devam etseydi. Evliligi, sorumluluklari ustume yikmasaydi da bende ayrilma kararina mecbur kalmasaydim. Ben bu adamla 30-40 yil nasil yasarimi bana düşündürmeseydi keske.

Ama her sey de vardir bir hayir. Simdi ki esimden her acidan cok memnunum. Adam kafamdaki daginikligi, uzunca yapilacak listelerimi falan darmadagin etti. Listelerim kisaldi, surekli kostur kostur iş yapmak yerine, hayatin tadina varmaya basladim. Kafamdaki cogu is, gorevi halledilmis olarak buluyorum. O kadar mutlu ediyor ki bu anlatamam. Hediye almak gibi bir sey.

Kendime ayiracak, ikimize ayiracak, ona suslenecek zamanim oluyor fazlasiyla. Arta kalan zaman bizim zaten. Nasil degerlendirmek istersek oyle yapiyoruz.

Ilk esimde kostur kostur isleri halletmekten pestilim cikiyordu. Kafayi koysamda yatsam, dinlensem diye geceyi, yatagi, yastigi dort gozle bekliyordum. Bir de o kadar yorgunlugun ustune kadinlik yapmam bekleniyordu. Sanah 6-7 den beri aksama kadar pilimin son raddesine kadar koşturuyorum, yoruluyorum ama yok turk erkegi icin kadinin enerjisi bitmemeli, robot gibi davranmali degil mi?

Regl donemlerimde ise tamamen kotu oluyordum. Dinlenmem gereken yerde sabah wlerken kalk, işe git, eve gel yemek yap, topla, bulasiklari diz, ortaligi topla, misafir varsa agirla her sey bana bakiyordu iste.

Regl doneminde ise agrilarla, kramlarla, kan kaybedip tansiyonum düşerken ayni tempo ve kosturmayi surdurmek hayli zorluyordu. Tum bunlari eski esim gormuyordu gorse de is yaparim, yararim olur, bu is bana kalirsa diye bircok turk erkegi gibi korkuyordu belki de. Bu sekilde yurutemeyecegimi, bu adamla cocuk yetistiremeyecegimi anladim. Cocuk fikrinde beni afakanlar basiyorfu zaten bir de anne olma ve cocuk bakimi sorumluluguyla tek kalacaktim cunku.

Ilk evliligim gibi evliligi olan cok hemcinsim var. Allah yardimciniz olsun. Cekmek zorunda degilsiniz once bunu bilin. Mecburda degilsiniz ama mecbur hissediyorsaniz bilemeyecegim. Turkiyede yapilan cogu evlilik kadina cok daha zor kesinlikle. Bunu yasamis biri olarak net soyleyebilirim.

Benzer soruya bugün bu cevabı vermiştim. Aynısını yazscağım kendimden örnek vererek. Her konuda birbirimizin destekçisi oluruz. Çocuk da yok bunun özgürlüğünü ve rahatlığını da yaşıyoruz. Burada kocaman bir AMA geliyor... Ama, Türk örf adet ve geleneklerinde çoğunlukla aileler ve genelde erkek aileleri oluyor bu, evlatlarının artık kendi ailesi olduğunu kabullenemiyor. Bireyselleşmesine, karısıyla aile olmasına izin vermiyorlar ve ne yazık ki onlara göre normal olan bu. Kısacası bana bu evlenmeden önce gösterilseydi eşime aşık biri olmama rağmen evlenmeyi istemezdim. Sen, kocanın ailesiyle yiyip, kocanın ailesiyle içip, kocanın ailesiyle bir yerlere gidip, kocanın ailesine hizmet edip e işte arada bir de kocanla yalnız takılırsan iyi kız oluyorsun. Bunları kabul etmeyip kendi hayatına bakınca da anarşist ilân ediliyorsun. Duyma, takma denilse de öyle kolay olmuyor. Ve en doğal hakkın olan kocanla baş başa bir şeyler yaparken suçlu ve ayıp psikolojisine giriyorsun. Buyrun efendim Türk evlilikleri...