Annemi bir türlü sevemiyorum?

Sevmek istesem de sevemiyorum. Hareketleri ve tepkileri anormal. Tüm evi karıştırıyor sürekli. Balkonda bir bardak veya dağınıklık görse direkt bana beddua okuyor. Ocağın altı yanık kalınca ki tepkisi biri önünde ölmüş gibi çığlık atarak. Konuşması hareketleri ses tonundan nefret ediyorum. Bir süre sonra geçse de sürekli aynı hareketler ve sürekli bela atıyor. Şimdi böyle annenin altı cennet midir? Böyle bir anne bize ne yapsa anlayış mı göstermeliyim? Kesinlikle hayır. Psikiyatrik tedavi gör diyorum gitmiyor. Ondan sonra da insanlar neden annenle bu kadar soğuksun diyor. Evin içindeki onu bilmiyorlar. Bu durumda ona sert hareketlerde bulunduğum için mecburen vicdan azabı çeksem de. sorumlusu yine ben mi oluyorum? O beddua atsın ve ben susayım mı yani?