İstanbul çok güzelsin hangi şehirde yaşıyorsunuz?

Orada yaşadığım dönem evden işe arabayla 15 dk yürüyerek 3,4 dk sürerdi. Bugün bir çalışanın çalışabilmesi ve eve geri ekmek götürebilmesi için harcayacağı ve geri alamayacağı zaman ne kadardır? 40-50 yıl öncesinden oraya göç etmiş ve aileden 3-4 nüfus çalışmamışsa oturulan ev kiradır. Hep bir koşuşturma , agresif tavırlar, gülmeyen suratlar, yabancı insanlar... Bugün, şimdi İstanbul'a gelecek olsam, aylık 250 bin kılçıksız para sokarım cebime masraflar vs düşülmüş. Yüksekova'ya gelip yerleştim. 3-5 Lokanta bilmesem orada aç kalırım. Acıktığın anda , yerde hangi semt olursa olsun gönül rahatlığı ile yemek yiyebilir misin?

Hangi kasaptan gönül rahatlığı ile et, sucuk alıyorsun? Aldığın sütten, yağı, kaymayığı alabiliyor musun? Taş ayıklayamayacağın pirinç, bulgur denk geliyor mu sana? Ben 5 öğün dışarda da yesem para mara da gitmez kalır da cebimde hatta... Bana de şu restoranın yemekleri temiz ürünlerle temiz şekilde yapılıyor orada yerim yemeği. Ama yemek yiyeceğim de semt geçeceğim, lokanta arayacağım zamanı bir de bunun için kaybedeceğim... Ben etli de sebzeli de hemen hemen bir çok yemeği yaparım... Dut yaprağından sarma sararım, diz burada evinde yemek yapan avratları 10 / 2 kişi zor anlar asma yaprağı olmadığını...

Kamu görevinde 23 yılı geride bıraktım. Bu süre zarfında ne günler yapıldı, ne yemekler yenildi, kimler geldi, kimler geçti... Sarma yaprağı durumunu belki 100 kişide yaşamışımdır. Asma yaprağı niyetine yiyor, öğrenince de dut yaprağı inanamıyor. Yaşamışım tecrübe etmişim ve dile getirmişim. Bir daha gözden geçir yazdıklarımı, ben senden, ondan, şundan çok iyi yemek yapıyorum da sizler yapamıyorsunuz demedim. Kesin konuşuyorsam %1.000.000 dediğim çıkar, kanıtlanabilir, gözlemlenebilir ve gerçek bir durum aşikardır. Kalkıp benden iyi yemek yaptığını sanmıyorum demen ikinci gafın mı lafın mı iyi bilirsin. Beylikdüzü'nde çok kallavi bir restaurant dostum var. Çatalca' da uzun süreden sonra kendine ayrı yer yaptı. Her masa da mangal, havalandırma falan üstten değil, alttan... Adamın kaç metre et reyonunu görürsün ama boyanmış, kına yapılmış, baharat serpilmiş, terbiye edilmiş bir parça et göremezsin... Köfte yahut Adana için parça eti temiz makinede gözün önünde çekilir, baharatı, karışım yapmayı ister sen masana, mangalın başına geçip yap, istersen de yaptır... İğne ucu kadar hile, yanlış göremezsin... Ben kendime yapılacak olan zararın miktarını belirlemezsem, insanların vicdanına bırakırsam oho oho... Adam soğan, sarımsak, baharat, salçayı bi döşer, çeker kıymayı yersin Hatay usulü lahmacunu... Ölmüş eşek etini yersin de anlamazsın sen de yersem de aynı şekilde ben de, anlamam... Çakallıkların nasıl olduğunu, anlatırken örnek verirken sinmiyürüm, bindin iyi... Delleniyorum.. Kişinin yeri gelir iki cümle yazmasından, yeri gelir yere ayak basışından notunu da veririm haddini veririm. Derdim yemeği iyi yapmak değil kötü ürünlerle yapılmış yemeği bile anlamayacak içler acısı duruma işaret ediyorum, sen kalkmış Tepebaşı'daki Duran abiler misali sidik yarıştırmaya çalışıyorsun. telegram @rowboaterof sana yaptığım bir yemek bir de atıştırmalık görüntüsü paylaşacağım. Seni kıskanç, kibirli vicdanınla başbaşa bırakacağım..

t. me/rowboaterof