Kocaman dünyada neden tekim?

Ben Onur yaşım 22
Şu koskocaman dünyada 8 milyar insan var, ne bir arkadaşım var , ne bir çay içip dertleşecek dostum, ne bir kız arkadaşım, hepsini geçtim ailem bile artık bana çok uzak geliyor. Okuldayken herkes beni severdi tüm okul beni tanırdı, bende güler yüzlü uslu herkesin sevdiği bir çocuktum. her şey 6 yıl önce babamın annemi aldatması ve bizi terk etmesiyle başladı. Hem maddi hem manevi olarak o günden beri çok sıkıntılar çektik ve hala çekmeye devam ediyoruz. Şehir değiştirdim İstanbul’a abimlerin yanına geldim 4 yıldır buradayım ama özgüvenim o kadar yıprandıki hiçkimsem yok kimseyle konuşamıyorum. Kendimi sürekli dışlanmış hissediyorum. Okulda ardaşım olan kızı İstanbul’da tesadüfen gördüm selam vermek için yanına gittim bana selam bile vermedi kibarca hadi ordan git dedi o günden beri (yaklaşık 4 ay) pisikolojim dahada bozuldu. sırf dertleşmek için eve kadın çağırdım ve ona durumumu anlattım birkaç saat onunla konuştum biraz iyi geldi. Durumum o kadar kötü ki kadın benden sadece taksi parası aldı düşünün artık ne halde olduğumu. 2 ay önce işten çıktım zaten kazandığım para kiraya ve fatulara gidiyordu. 2 aydır çektiğim krediyle ödemelerimi yapıyorum ama artık çalışmam lazım.
Şunu anladımki param olsa bile mutlu olamayacağım çünkü kimsem yok.
Ama benim hem param yok hemde kimsem. Ne bok yicem bilmiyorum. Artık geceleri intihar etmeyi düşünüyorum