Yalnizlikla nasil bas ediyorsunuz?

Merhabalar çevrem benden bıkmışken biraz da sizi darlayayım. Yıllardır arkadaslik iliskilerimde dikiş tutturamadım dusunsenize cok ozel seylerinizi anlatiyosunuz guzel seyler paylasiyosunuz sonra pat karsi taraf artik sizi önemsemiyo, hayaletcilik oynuyo ben de dostum var sanıyorum. Ask mesk zaten hak getire, ondan gectim de herkesin hayatindan pat pat cikmasi cok kotu. Ask yok dostluk yok aile iliskisi yok. Annem ve ablamla da cok anlasamayiz onlar da kendi icinde anlasamaz babamla zaten konusmuyorum. Is yerimde de cok basari gosteremiyorum daha ilk gunlerden uyari yedim ve korkuyorum basaramam diye. Ogrencilerimin sevgisi beni iyi hissettiriyordu diger okulda tamam ama insan dost da ask da istiyo e bide aileyle de iyi degilsen ne olacak? Kendi kendime yeteyim diyorum ugrasiyorum ama o boşluk dolmuyor inanin cok zor. Belki te ilkokulda beni dışlatan, turlu turlu travmalar yasatan hoca bozuntusu yuzunden tekrar tekrar tetikleniyorum cunku cok zor seyler yasadim cok yalniz kaldim. Felfena hayatlar yasayanlar varken evet bencillik gibi geliyor ama inanın bana, aci acıdir. Aci cekiyorum ben. Intihar da edemedim aileme bunu yapamiyorum, etsem 16 17 yasimda ederdim cok daha cesurdum yani aslinda sagliksizdim. Yillardir kaygi bozuklugu cektigim icin antidepresana muhtacim ama etki etmiyo bilenler bilir, dozaji arttiririz gibi duruyor. Ömür boyu kullanirim belki kim bilir. Psikolojik danismanim daha kendime hayrım yok denemedigim sey klmadi ve anladim ki bana iyi gelen tek sey sevgi. Onu da insanlardan dilenmekten yoruldum. Ayni seylerden gecmis veya hala yasayan ya da yasamayip bi öneride bulunacak olanlara minnettar olurum allah razi olsun şimdiden. Umarim acilarimiz diner.