Benim gibi olan kızlar var mı?

Size kimseye anlatamadığım bir şeyi anlatmak istiyorum, sonuna kadar okuyanlara şimdiden teşekkür ediyorum, amacım içimi dökmek. Babam fiziksel engelli, kız çocuğu olarak bunun zorluğunu tahmin edebiliyorsunuzdur. Annem hem erkek hem kadın olmak zorunda, her işimize o koşturuyor. Tek kişi o kadar zorlanıyor ki ona bir şey olacak diye çok korkuyorum. İlkokulda hep babam beni alırdı çıkışta. hep dalga geçildim, babamın taklitleri yapıldı. Diğer eğitim yıllarımda ise hep uzaktan babası tarafından ilgilenilen çocuklara baktım, özendim şimdide özeniyorum. Yemeğini yapamaz, bir işi olsa bankaya, hastaneye vs gidip derdini anlatamaz. Bunlar benim çok zoruma gidiyor arkadaşlar. İsterdim ki babam benimle ilgilensin, benimle rahatça gezsin, yiyelim içelim, saçımı okşasın. Ama ben diğerleri gibi hiçbir zaman olamadım. Babam harici benimle de dalga geçildi sürekli. Sevdim sevilmedim, bazen çirkin diye alay edildim, dışlandım. Arkadaşım olmadı, okumaz denildim.. Annem beni binbir türlü işlerde çalışarak özel okullarda okuttu, şimdi ise güzel bir üniversitede pilotaj okuyorum. Bu burukluk küçüklükten beri içimde, yaşlansamda geçmeyecek. Hep güzel baba ve güzel çocuklarına uzaktan bakmış olacağım. Tekrar teşekkür ederim okuduğunuz için, bir nebze içimi rahatlattı.

Benim gibi olan kızlar var mı?
Cevapla