Boşanmaktan vazgeçmek?

sana basit geliyor ama kabul etmediğine göre onun için basit değil demek ki. eşin bile olsa yapmak istemediği bir şey için zorlaman çok yanlış. bu sebepten aylarca kavga etmeniz cidden çok büyük bir hata. tutmayıversin ne olacaktı?

ama bunu isteyerek yapmalıydı. kendi istemiyorken sırf senin kavgaların yüzünden yapmayı kabul etse seni aynı şekilde sevemezdi ki. sinir olurdu senin elini her tuttuğunda. hatta nefret ederdi senden ki epey etmiş görünüyor.

yapıcı olmak diyoruz buna. aranızda büyük bir inatlaşma da var ve boşanma davası inadını kırmış. bunu çok öncesinde ikinizin de yapması lazımdı. yanlış anlamayın ama yeni yeni yetişkinliğe adım atıyor gibisiniz. durum bu noktaya gelmeden, o tutuveyeyim ne olacak demeliydi, sen ise tutmasa da olur demeliydin. tüm kavgalarda bu yaklaşıma sahip olsaydınız kavgaların yerine keyifli vakitler geçiriyor olurdunuz.

bundan sonrası için daha bilge sayılırsın artık ve umarım önceliğin daima huzur olur

rica ederim

ne demek, gerçekten ne karar alırsınız alın çocuğunuz için alın, inşallah birleşirsiniz ve dünyanın en mutlu çifti siz olursunuz çocuğunuz da çok iyi bir geleceğe sahip olur.

ancak böyle bir ilişkiniz mümkün değilse sırf çocuk için zorlayarak ilişkiyi yürütmek ona çok zarar verebilir. gerçekten çok üzüldüm bu durumunuza. :(

sorununuz tam olarak nedir? bunu anlayamadım illa ki evliliklerde problemler oluyor, boşanmaya kadar sizi götüren sebepler de olabilir, belli ki çözemediğiniz konular var. Üstelik anladığım kadarıyla siz devam etmek istiyorsunuz eşiniz istemiyor, çünkü o isterse olabilir diyorsunuz. aynı zamanda onun sizi çok yıprattığını söylüyorsunuz. hem öyle hem böyle bir durum var.. :) aynı şekilde size ayrılık sürecinde de çok nahif davranmış. anlayışlı bir eş gibi, sorunlarınız nedir gerçekten çözemedim.

anladım, yorumlayacağım. bu arada sen bunu dinle lütfen. tam seni ve benim evliliğimi anlatıyor.

https://www.youtube.com/watch?v=2-JemZhdkrE

Bu kadar uzun süredir bir birinizi tanıyorsunuz daha uyumlu olmanız lazım aslında. evlilikte iletişimsizlik çok büyük sorun üstelik sen iletişim kurmaya çalışırken onun susması ve bırakıp gitmesi daha da zor bir durum. neden bu kadar kaçıyor konuyu konuşmaktan ve çözüme ulaşmaktan, haksız olduğu için mi yoksa konuyu tartışıp daha büyük kavgalardan çekiniyor olabilir mi?

şarkıya gelince dünden beri dilimdeydi, şimdi seni dinleyince paylaşmak istedim.

sanırım bu tip ilişkiler çok var her nedense evlendikten sonra bütün aşk sevgi bitiyor. belki de 8 yıllık sevgililik sürecinde birbirinizi doyasıya yaşamış olmanız ve evlilik sürecinde de birbirinize olan bağlılığınız günden güne her bir ilmek kopmuş gibi tükenmişsiniz.

bir çocuğunuzun olması bile sizi iyi duruma getirmemiş anlaşılan, oysa ayrılık sürecinde bile birbirinizi kırmamaya çalışıyorsunuz. bunları duyunca insan bi ümitleniyor acaba tekrar olur mu? çocuğu ve kendinizi heba etmeyin diye ancak bir evin içine girince değişiyorsunuz.

Şarkı evet çok güzel bende dinlemeye devam ediyorum. sanırım bu sıralar eşim ve çocuklardan ayrıyım onun etkisiyle şarkılara verdim kendimi. :)

öncelikle ilişkiye değer veren sensin, onun seni kaybetme kaygısı yok, sen ise ayrılırsam tek başıma kalacağım, "dul" kalacağım, nasıl hayatım olacak kaygısındasın sanırım. tekrar düzeltmeye çalışmak sana daha çok zarar verecek sanırım çünkü ilişkiyi ayakta tutmaya çalışan sensin.
onun rahatlığı ise senin defalarca ona geri geldiğinde kapını açman olmuş. ayrılıktan bir süre sonra bile kapını çalabilir. adama bu toleransı vermişsin. onsuz yapamayacağını düşünüyor.

ben ayrılık sürecinde değilim çok o seviyeye geldik ancak hiç ayrılık olmadı. sadece memleketteler bir süreliğine.

konuşarak çözüyoruz tabi, anlaşamadığımız yerde ise konunun üzerine toprak atmak zorunda kalıyoruz, 1-2-3 derken o da ileride patlıyor tekrar gündeme geliyor, bir şekilde yine kapatıyoruz ama konuşmak en iyi terapi oluyor.

bu kavgalarda korkum sadece çocukların görüp üzülmesi oluyor, başka bir şeyden korkmuyorum.

aramız iyi genelde böyleyiz. bazı kırılma noktalarını geçtik şükür.

sizin bunları aşamamanız garibime gitti çünkü gördüğüm kadarıyla eşin ve sen daha anlayışlı bir çift gibisiniz.. tabi o kadar tanımıyorum, burada hissettiklerim kadarıyla yazıyorum. :)

ya gerçekten üzülüyorum çocukların bu masumluğuna şu an bile gözlerim doldu. bunu yapmaya hakkınız yok ya YOK. Gerçekten çok üzgünüm. neden hayatınız böyle oldu ya, oturun konuşun sorunları çözmek için iki akıllı birey olun, keşke imkanım olsa eşinle konuşsam.

mahkeme sonucuna itiraz etmeniz sizi değiştirecek daha mutlu olacaksanız elbette et ama pek mümkün gözükmüyor.

anlıyorum, en azından ayrılığı da denemiş olursunuz baktınız olmuyor dünyanın sonu değil ye geri evlenirsiniz veya bir süre aynı evliymiş gibi yaşarsınız, tabi bunların hepsi çocuğun daha iyi bir gelişim yaşaması ve psikolojisi için diyorum. ya değilse siz ikinizin duygu düşünceleri ikinci planda kalıyor.

bu arada tartışma konularınızı tam bilmiyorum, detaylı konuşabiliriz de. inan ki soruna denk geldiğimden beri senin sorunla ilgileniyorum, hem üzgünüm hem şaşkın, bir yandan da tanışsak diyorum, sorunlarınızı daha detaylı konuşmak için. karar senin.

ben teşekkür ederim. umarım hayatınız düzene girer. bence o geri gelir evleniriz diyerek beklenti içine girmeyin. hayatınızı yaşayın ve çocuğunuz ile daha iyi vakit geçirin.. boşanma konusuna gelince bence itiraz etmeyin.

ya ne alakası var belki hayatına daha düzgün bir insan çıkacak belki senin kızına bakacak büyütecek okutacak. zaten mahkeme kararıyla kız hem sende kalacak hem onda kalacak karşılıklı anlaşırsınız çocuğa göz kulak olur ama olmuyorsa diretme bu bu tip işlerin sonu kötü bitiyor.