Hayatınızın Dönüm noktasi neydi?

Bir süre çok ama çok yalnız kaldığım bir dönem oldu. Sanırım o döneme diyebilirim. Sırf yazın köyde kalmamak için aileme yaz okulum var diye yalan söyledim, para da aldım baya okul için diye. Sonra uzaktan bir akrabam bekar tek yaşayan akrabamın evine Antalya'ya gittim. O turizmde şoför bazen 5 6 gün eve hiç gelmiyordu. Ben de çalışıyorum diyordum ama para olunca canım istemedi. 3 ay boyunca o evde tek başıma. Hiç arkadaşla konuşmak yok, 3 ayda belki 2 3 kere sohbet için açtım telefonu. Full pcdeyim ya da kitap okuyorum evden hiç çıkmıyorum bile neredeyse. Çıksam da öyle yüzeyim eğlenelim, mekana gideyim falan hiç yok zaten. İşte orada bir düşünmeye başladım varlığımı, "Tanrı bizi neden yarattı sorusunu sordum?" Çünkü sonsuz güçte bir varlığın bir şey yaratmak istemesi bile problem. Her neyse, bundan sonra süreç başladı, Allah'a ulaşmayı istedim, tıpkı Mevlana gibi ona aşık olmayı falan. Her neyse sonra 3 4 yılınca içinde ateist oldum. Ateizmi seçmedim, sonuç oldu. İlk başta süreç zor oldu, hayatım boyunca inandığım her şeyi yıkıldı gitti. Depresyona bile girdim. Çok problemli bir ailede büyümüş olsam da hiç depresif bile olmadım. Sonra hayata bakış açım o kadar değişti ki, o kadar rahatladım ki, iyi ki dedim. İşte o yazın yalnız kalmam bence benim dönüş noktam. Çünkü o yaz başka yerde olsam hiç o soruları kendime sormayacaktım.