Hayatınızdan vazgeçmek istediniz mi hiç?

Teşekkür ederim cevabiniz için. Ben de aslinda ayni seyi yaptim. Inanin bu dediklerinizin hepsine inaniyorum ve de yapiyorum. Ama dunyada yasiyoruz mecbur ve ben cok severek inanarak sectigim işimi bile yapamayip bu yasta para kazanamayacak hale gelmeyi hak etmedim. Günün sonunda elde avucta hicbir halt yok. Ben cok calisan biriydim yediremiyorum kendime bunu o yuzden. Sevdigim kisi de terk etti o kadar cok sevdim ki onu ama olmadi anlamadi inanmadi. Benim tutunacagim hicbir sey yok gibi yok hatta napacagim ben ya

Sana şunu söyleyeyim. Hayatında her şey güzel olmak zorunda değil. Şımarıklık yapıyorsun demiyorum. Ama kendine şunu anlat. Burası dünya. burada bişeyler güzel ya da mükemmel olmak zorunda değil, olmak zorunda bile değil. Olmadıysa baştan başlamak gerek. Böyle böyle ömrümüzü yaşayacağız. Dünyadan beklentin yüksek olmasın. Çok mu çalıştın. Yine çok çalış. Tekrar başka bir şey yap. Çalış yine başka amacın olsun. Ama hiç bir şey olmak zorunda değil. Gitti mi? Gitsin abi. Ona 50 kadın var bana 150 erkek. Gideni tutamazsın. Öyle bir dünya yok. O başka biri. Ve bize ait olamaz. Yoldaş olurdu, belli ki onu da istemedi. Kendi bilir. Boşvermek zorundasın. Mecburiyetindesin. Yoksa allahın sana özene bezene verdiği o hayatı 3 tane dengesiz yüzünden kötü geçireceksin. Hayatının kalbinin değerini bil. Gidenden ve paradan daha önemli şeyler var. Senin mutluluğun

Haklısın biliyorum. Sadece kalbim o kadar kırık ki. Çok ağır geliyor..

Kendine zaman ver bacım. her şey çok güzel olacak

Umarim biraz daha yaşın ilerleyince de boyle düşünürsün. Ama emin ol pes etmek hic kolay değil. En azindan hayatin icin cok ugrasmissan. Bunlar hep sistemin dayatmalari. Savasalim bilmem ne. Bos işler biz savasalim mucadele edelim ki sirtimizdan gecinsinler onalr kazaniyor sadece bizim bir halt kazanmamiza izin vermiyorlar

Tabi ki, yaşanmışlıkların yaş ile pek alakalı olduğunu sanmıyorum, her şey kalpte olup biter. Kalbiniz atmaya her ne kadar meğilliyse o kadar atmaya devam eder.
Her insan büyüklüğü ne olursa olsun acılar ve zorluklar yaşar, bu hayatın felsefesidir. Amaç hayatta kalabilmek ve bize sunduklarından faydalanabilmektir..

her şey üstüne gelse bile nefese değer vermeye devam eden bir insanı başka ne yıkabilir ki.

Yikildigimdan degil de insanlardan sogudugum icin bu dunyada yasamak pek ilgimi cekmiyor artik. Diger taraftan da yaraticiya inaniyorum ve bu secenek yüzünden sahip oldugum yaşam hakkindan vazgeçmek cok dogru mu emin de olamiyorum. Ama insanoglunun igrencligi beni acayip bir tiksinti boyutuna getirdi