Namaz kılmak insana gerçekten huzur verir mi?

Bir zamanlar ben de namazın insana huzur verdiğini düşünüyordum. Başıma gelen her iyi şeyin eksiksiz kıldığım namazdan, ibadetimden, yaptığım iyiliklerden dolayı Allah'ın lütfu olduğuna inanıyordum. Başıma gelen musibetlerin ise yine, iman azlığımdan, ibadet eksikliğinden dolayı Allah'ın bana uygun gördüğü cezalardan ibaret olduğunu düşünüyordum.

Yine aynı şekilde içimde bir sıkıntı mı var, bunalıma mı girdim hemen dua edip namaz kılmalıydım. Başıma bir sıkıntı mı geldi, hemen iyilik yapıp sevaba girmeliydim. Namaz kıldıktan sonra hissedilen huzur yanılsaması ile yıllarca içime sinmeyen bir dine bağlı kaldım, çünkü namaz kılınca hissettiğim huzuru başka türlü yaşayamayacağıma emindim.

Sonra kendi isteğim ve iradem dışında var edildiğim bir sistemde namazın neden kulluk borcu olduğunu sorgulamaya başladım. Zaman içinde aklıma yatmayan, çelişkiler yaratan, hep bir karşılık beklenerek vaat edilen huzurdan uzaklaşıp, hayatımın sorumluluklarını kendim üstlenmeye karar verdim. Sonuç olarak, iç huzurun ödül/ceza temelinde yerine getirilmesi beklenen ibadetlerden değil, soru işaretlerinin ve belirsizliklerin ortadan kalkması ile geldiğini fark ettim.