Başka kimsenin babası böyle mi?

aslında bunu kimseye anlatamadığım için yazmak istedim buraya. Babam küçüklüğümden beri hiç arkamda durmadı. Onu tanısanız onun çok iyi bir baba olduğunu düşünürsünüz dışardan. Bir olay yazmak istiyorum. Yaklaşık bir sene önce yazlığımıza gittiğimizde kedim yan komşunun evine kaçmaya çalışıyordu devamlı. Kedileri bilirsiniz, hayvan işte, bir yerden girip kaçıyor. Onun kaçmaması için bir sürü de düzenek kurmuştum. Yan komşu da temizlik hastasıydı. Yaşlı aksi bir kadın. Laf sokuyordu bana hep alttan alta, maç izlerim mesela bana gelip futbolcu mu olucaksin kızsın gerçi ama vs aptalca laflar da atardi. Tabi anlamıyordum gülümsüyordum. Sonra kedim bir gün engellerden atlayıp komşunun evine girmiş, gece 12.30 annemle babam teras katında misafir ağırlıyorlar, ben de misafirin kızıyla oyun oynuyorum (benden 5 yaş küçük bir kız)

Sonra o kadın bana “Kedi nerde kzıım? Hemen gel buraya hemen!!!” Dedi. O an anladım koşa koşa gittim. Kadın kapıyı açmıyor bana anahtarın yerini tarif ediyor. Küllükte mi neymiş. Yanımda kız da var bu sırada onunla arıyoruz anahtarı. Kadın yukardan, nasıl bulamıyorsun beceriksiz, diyor. Tüm saygımı koruyarak anahtarla eve girdim. Yanlış anlamayın gerçekten insanlara gereksiz saygılı davranıyorum o sıralar. Eve girdim kediyi zorla aldım. Kadın bana çemkirmeye başladı. Onun evinin içindeyim. Korkudan ne olduğunu anlayamamışım. Kadının evinde beni kitlese bir şey yapsalar bana, kimsenin ruhu duymaz. Kadın bana bağırmaya başladı. “Ben bu çamaşırları gecenin bir yarısı nasıl temizlicem? Sen ne biçim kedi bakıyorsun bu pislik girdi buralara. Sen ne biçim bir insansın.” En sonunda ben de biraz karşılık verdiğim zaman “Ne yapabilirim kediyi hapis mi ediyim?” Şeklinde. Bana “SUS BAĞIRMA ÇOCUKLAR UYUYOR TERBİYESİZ AHLAKSIZ SENİ!” Diye bağırdı. (Bunlar gerçekten yaşandı, hepsi doğru ama eksik olabilir kadın benim katbekat üstüme gelmişti.) Sonra ben de ağlaya ağlaya bir yandan kedime kızarak evden çıktım. Hayatımda o kadar zor bir an daha yaşamamıştım.
babamlarin yanına gittim neler olduğunu anlattım. Babam bana dedi ki “öyle bir durumda kediye sahip çıkacaksın!! İstediğini der kadın sana sen kimsin? hadi ordan buradan!” Dedi. Misafirlerin hepsinin önünde. Ben de ağlayarak bitirdim bir gram uyuyamadım ve babam da hiçbir zaman benden özür dilemedi. Bir sene oldu ve ben hala unutamadım. Bu gece de bunu düşünmekten uyuyamadım, bir hafta sonra da sınavım var.
o olaydan bir buçuk ay sonra kedim çok trajik bir şekilde hayatını kaybetti 2,5 yaşında, camdan düşerek öldü. Bir senedir depresyon yaşıyorum diye düşünüyorum. Kimsenin haberi yok, beni taniyan kimse durumun farkında bile değil. Bu olayı sorsam babama benimle alay eder ya da beni yine kovar. Ama ne olursa olsun unutamıyorum. Bu olay tabi ki tek bir olay, bunun dışında babamın bana yaptığı onlarca onur kırıcı hareket var. Onları da yazmak istersem bir gün yazarım. Çünkü hiç kimseyle konuşamıyorum. bunları okumanız bile benim için yeterli. Sadece, insanlara anlatamamak gerçekten çok zor.