Bir ailenin dağılışı... Vaktiniz varsa okuyup yorumlayabilir misiniz?

Ben annesiz büyüdüm. Neredeyse hiç ama hiç ev yemeği yemedim. Babam kendisi şirkette yerdi, bana da para verirdi gidip istediğim yerde yiyeyim diye. Ve bunun sonucu olarak sağlıklı beslenme alışkanlığım oluşmadı. 1.76 boya 105 kilo obez bir insandım. Giydiklerim pek yakışmadığı için pek bakımlı da değildim, hiç kuaföre gitmiyordum.

Üniversite bitince biriyle tanıştım ve sevdim onu, ilk erkek arkadaşımdı, çok güzel davranıyordum, benimle evlenmek istedi, evlendik.

Bazen internetten tarif bakıp eşime yemek yapıyordum ya da restorana gidiyorduk.

Eşime hep "bana hediye alma, benim hediyem sensin" diyordum ve evliliğimiz boyunca benim için bir kuruş bile masraf yaptırmadım ona, zaten onun maddi durumu iyi değil, benim aileden maddi durumum iyi.

Ben hamile kaldım. Hamileliğimin son aylarına doğru eşim sürekli meşgul olmaya başladı. Bebeğim doğdu. Bebek ağlıyor uyuyamıyorum diyerek yatak odasını ayırdı.

Bir gece yattığı odaya bir gittim, kamerada bir kadın, uyuyorlar. Yani eşim kendi yatağında uyuyor, başucuna da telefonun dayamış, ekranda bir kadın uyuyor. Kavga çıktı ve bana beni hiç sevmediğini, hiç mutlu olmadığını, bebeği de belki mutlu olur ümidiyle istediğini ama hala mutsuz olduğunu, internette tanıştığı Çinli kadına aşık olduğunu, sadece onunla mutlu olduğunu söyledi. Benden boşanmak istediğini söyledi.

Mutsuzduysan niye benimle konuşmadın, bir sorun varsa seni mutlu etmek için düzeltirdim dedim. Eşim aslında evliliğimiz boyunca bana güzel davrandı, kedi gibi bir adamdı zaten, sürekli bana sarılıyordu.

Düzeltelim sorunlarımızı, yapma etme bebeğimiz var, seni seviyorum, kendine gel dedim. Düş yakamdan dedi. Ertesi sabah eşyalarını hazırladı. Ağladım, kollarına yapıştım gitme diye o tam kapıdan çıkarken. Beni öyle bir itti ki yüzümü dolabın köşesine çarptım. Burnum kanadı. Burnumdan kan akarken onun gidişini izledim, arkasına bakmadı bile, gidiş o gidiş.

Bebeğimi uyutup psikologtan terapi görüyordum, berbat bir haldeydim. Ağzıma lokma koyamıyordum. Sonra yavaş yavaş toparlandım. Bu arada 8 ayda 40 kilo verdim sıkıntıdan. Biraz hayata adapte olabilmek için giyim alışverişi yaptım, kuaföre gittim. Şu an görsel olarak sürekli iltifat alan birine dönüştüm. Hatta birkaç tane benimle evlenmek isteyen falan çıktı. Ama bu kısmı umurumda değil.

Neyse... Aylar sonra eşim bebeği görmek istediğini söyledi. Bu arada o Çinli kadın eşimi aldatmış ve ayrılmışlar ayrıca eşim Çin'e gidip o kadınla evlenebilmek için borsada kaldıraçlı işlemler mi yapmış ne, şu an çok fena borçları var bankalara.

Eşim dün bana sarılmaya kalktı, izin vermedim. Boşanma işlemlerimiz bitmedi henüz çünkü o ortada yoktu aylarca zaten. Hala evliyiz, boşanmayalım dedi.

Bana çok acı çektirdi ve ona artık hiç güvenmiyorum. Ama içten içe hala onu seviyorum. Son zamanlarda o kadar çok erkek benimle tanışmak istedi ki, ama tek bir tanesiyle bile ilgilenmedim.