Yaşlılar, neden konfor alanından dışarı çıkamıyorlar?

Evet annem hep imkansızlıklar ve sevgisizliklerle büyümüş bir kadındır onların öyle olması benim de önümde kocaman bir engel

Hayattan yorulmuştur kanks. Sapa sağlam durduğuna bakma, insanlardan o kadar sıkılmıştır ki kimseyle dialog bile kurmadan evinde huzuru arıyor kadın. Kendi annemle kıyaslıyorum o istemese bile çıkar bi yerlere götür daha önce gitmediği. Gezdir onu dindar ise camii gezdiriyorum ayağına değişik yerleri de göster. Tarih seviyorsa müze satray göstericem diye çıkar bi gezdir senede 1-2 kere böyle durumlara razı olurlar. Yok istemem yok istemem dediğine bakmıycan hadi hazırlan gidiyoruz ya da söz ver yarın gidiyoruz falan diye çıkar dışarı bence.

Benimle bile diyalog kurmak istemiyor çok acayip oldu ben Amerika'da yepyeni bir hayat kurmak istiyorum kendi başıma gitmek istiyorum lakin o hiç istemiyor ben burada yaşayayım hiçbir şeyim olmasın ev kira da olsun ben sadece huzurlu yaşayayım diyor yurtdışından nefret ediyor

Sapasağlam da durmuyor be abi! Namaz da kılmıyor artık ev işlerini bile yapamıyor

Eğer annen senin bakımına muhtaç değilse git. Senin bakımına muhtaç ise yapacak bir şey yok. Anne babanın rızasını beklemek bizim coğrafyaya özgü bir şey bu durumlarda. Hem gidersen seni özler ve daha fazla dialog kurarsınız görürsün. Sonuçta evlenince falan da ayrı evin olacak o yüzden annenin vicdan yapmasını çok takma derim.

Heee eğer başında başka erkek yoksa gitme kanks. Allah muhafaza başına bir şey gelse sen vicdan azabı çekersin. Bazen daha iyi hayat kurabilmek için, yaşadığın hayattan daha beter duruma düşebiliyor insan. Anladığım kadarıyla vicdanlı merhametli ve annesine kıyamayan birisin. Olası kötü bir durumda en çok sen kahrolursun. Boş ver bak bende kendimi bildim bileli benzer sebeplerden gitmedim ama 2-3 senedir çokda takmıyorum artık. Alıştım :D

Ben Amerika'ya Green Card'a başvurdum olmadı turist vizesine başvurdum onaylanmadı kaçak gitmek istedim ama Mısır'dan Brezilya uçağına beni almadılar yani bütün dallar elimde kırıldı

Tek çocuk olmam bir de çok kötü yaptı beni annem benim vicdanlı biri olduğumu bilmiyor annem de beni hiç anlamıyor

Olm kardeşmiyiz ya :D Aynı yapacak bir şey yok. Bizimkinin tüm sülalesini erkekleri ya içeri girmiştir ya gasp ya adam yaralama ceplerinden ot eksik olmaz. Ben bırak içeriye girmeyi adli herhangi bir vakam olmadı. Ne alkol ne pudra şekeri kullanmam nefret ederim. Babasız torpilsiz kendi başıma 3-5 biriktirerek mal mülk sahibi olmuşum bir dediğini 2 ettiğim tek konu evlilik. Ama hep böyle benden bir memnuniyetsizlik, sürekli iğneleme :D onları öyle kabullen. Bu tarz şeylerin psikolojini bozmasına izin verme. Ağzı istediğin kadar seni suçlasın istediğin kadar mantıksız davransın içten içe kendisini suçladığı için öyle.

Gerçekten mi abi? Ben de hayatımda hep 5 vakit namazımı kılan, 3 dil bilen ve hiçbir kötü alışkanlığı olmayan biriyim sadece takıntılıyım ve biraz sinirliyim lakin geriye kalan her şeyim çok iyidir beni de sürekli iğneliyorlar
Bir de sen de mi tek çocuk musun?

3 kardşeiz ama bizde hiçbir zaman aile ortamı oluşmadı. Abimle aynı evde yaşadığımızda (benden 2 yaş büyük) bazen 3 ay birbirimizi görmezdik aynı anda wc ye ya da mutfağa giderken denk gelirsek denk gelir selamlaşmazdık bile. Kız kardeşim var o zaten 15 yaşında beri ayrı yaşıyor bizden. Babsı liseye göndermediydi onu alıp başka şehire yatılı liseye gönderdim. Sonra üniversite neyin derken okulu bitince bizden uzağa taşındı. Anne yükü yine bende kaldı :D Abimle aynı evde olduğumuza bakma ev ile ilgilenmez annesine karşı da çok vicdansız ve merhametsizdir. Sen ya ben gibi olcan ya o gibi ama tek çocuk olduğun için ve temelinde merhametli olduğun için annenle kalmışsın. Zor ama saygı duyulacak bir seçim. Kimsenin birbirine düşman olduğundan değil daha küçüklüğünden beri aile kavramını görmemiş bireyler olduğumuz için. Annem kendi sülalesini red etmiş babamı zaten 15 yaşından beri 1-2 cenazede gördüm o kadar. Birlikte yaşarken onu da kendi sülalesi red ettiği için :D hiç amca teyze dayı hala gkuzen görmedim bilmem. Bizimki de işte aynı sebeplerden heralde senin anneni tarif ettiğin gibi. Yaşın gerçek ise bende 31-32 yaşıma kadar senin gibi düşünüyor yapamadığım her şey için annemi suçluyordum. Hep ayağıma bağ o olmasa daha iyi bir hayatım yaşantım olurdu daha yüksek seviyelerde olurdum vs düşünceler arada gelip gidiyordu. Senin sinirli yapında bu yüzden muhtemelen. Ama hayatta anneden daha kutsal bir şey yok. Bakma senin ruhunu neerjini emmesine. Sen kafa olarak bu durumu kabullenmelisin. Herkesin hayatı güllük gülistanlık olmuyor. Namazındasın miss ben hep başlayıp dayanamıyorum 2 ay. Annenin sana baktığı gibi sen küçükken sende ona bakacan kansk elinden geldiğince ama kendini çok yıpratmadan. Durumları kabullenip ona göre yaşamına bakacan. Zor mu? Evet belli bir düşünce yapısı oturana kadar çok zor.

Yaşım gerçek evet 26 yaşındayım benim annem de hiç dayılarımla teyzelerimle falan konuşmaz ben de kuzen, dayı vs. nedir hiç ama hiç bilmem ama bir tek annemle benim ama bir anne nasıl evladının ruhunu emer bunu hiç anlamıyorum daha doğrusu anlayamıyorum. Bu arada beni anladığın için çok teşekkür ederim annem ağır bir sinir hastası benim psikoloğum annemin tedavi olması gerektiğini söyledi ama bir türlü annemi ikna edemiyorum nasıl yaparım sence?

Psikolojik durumlarda kişi istemediği sürece o durumdan kurtulması zor olur. Psikiyatr a gittiğini söylemeden götürmelisin. eğer Annene sert yapabiliyorsan gidilecek edilecek hazırlan su güne randevü aldım az kendine gel gibi yalandan ufak fırçalar atmanı tavsiye ediyorum. Benim ki öyle çalıyor maalesef. Onun kendi kararına bıraksam hayatta gitmez. Check up a götürmek için bile maalesef gaddarlaşmak zorunda kalıyorum. Ama psikoloji doktoru dediğinde hemen delimiyim ben kafasına giriyorlar o yüzden onlara pek bırakma. Bir de bu anneler konusmayı dertlerini yaşadıklarını anlatmayı seve. Kendilerine acırlar kalanını doktor halleder diye düşünüyorum. Fakat kendisi tam istemediği sürece atlatması cidden zor. Benim aklıma gelen tek yol zorlamak kızmak fırçalamak. İnan kendi düşünce kalıbından çıkarmak çoook zor benim annemi. Seninki de benziyor gibi. Rica ederim kardşeim valla vakalarımız aynı gibi o yüzden heralde en azından aynı dili konusabiliyoruz.

Vallahi abi bu sitede aynı dili konuşabildiğim nadir insanlardan birisin. Altın gibi bir kalbin var belli! Benim annemi düşünce kalıbından çıkarmak çok ama çok zor benim annem de çok ama çok tutarsız bir de

Etağfrullah kardeşim o senin gönlünün güzelliği. Bazı durumlarda yumruğunu masaya vur. Anne kırılmaz ağzı tersini söylesede. Onun sağlığı iyiliği için ise al randevuyu annene söyle bir iki gün önceden şu zaman hazır ol doktora gidecez unutkanlığını önelmek için veaire de al götür. Onun istekli olmasını bekleme kanks. Bazen karşındakinin iyiliği için onun istemediği şeyler yapmak zorunda kalıyoruz.

Çok ama çok haklısın abi mesela bu günlerde hiç benimle konuşmuyor çok acayip olmuş

Allah şifa verir inşallah. Sana da kolaylıklar versin inş. Sen hastahane işlerini hiiç annenin rızasına bırakma kanks. Defalarca söyledim biliyorum ama bu önemli.

Tabi ki inşallah başarırım abi Amin Allah bu huzursuzluğumuzu alır inşallah sana da kolaylık versin Rabbim