Evliler cevap verirse daha çözümcü olur?

5 yıllık evliyim. 4 yaşında bir çocuğumuz var. 2 şubeli bir mağazam var ve ticaret yapıyorum.
Evlilik öncesi 2 yıl bir sevgililik dönemimiz oldu. Bu dönemde malum hem ekonomi hemde yatırım maliyeti olmadığı için daha çok gezer , yılda 3 4 defa tatile giderdik. Eşim bilgisiz , ticaretten anlamayan biri değildir altını çiziyorum. Evlendikten sonra bir çocuğumuz oldu. Çocuğa Yigeni ya da kuzeni gibi bakıyor , seviyor ama eğitme yol gösterme gibi şeyleri çok eksik. Bu sebepten dolayı ben hem iş hem ev düzenini ele almak zorunda kaldım. 5 yıl yanlız yaşadığım için elimden herşeyde gelir fakat evlendikten sonrada iş yapacak halim yok. Eve bazen geldiğimde işlerin bitmediğini görünce bende yardım ediyordum. Fakat belli bir süre geçtikten sonra baktım ki işler bilerek akşama bırakılıyor ve sözlü olarak sen şunu yap ben bunu demeler başladı. Aldım yemeğe çıkardım ve konuştuk veya konuşarak çözerim sandım. Sabah yine aynı. Malum pandemi girdi araya , işler çok bozuldu , artı yeni bir ev aldım kiralamak için onun ödemeleri derken iyice bütçe azalmaya başladı , eşim tam aksine sarkan göğüs amilyatı , mide balonu yağ aldırma vs gibi istemleri olmamaya başladı. Olay bireysele döndü ve bu istekleri beni kendinden soğutmaya başladı. Ve birçok sorun kavgalar çıkmaya başladı.

Önemli.
Çok düşündüm ve aldım karışma konuştum , bu gündem sonra seninle aynı yolda yürümemiz çok zor , hayata bakışımız veya beklentilerimiz uyum sağlamıyor ve bir çocuğumuz var , biz seninle çocuk belli bir yaşa geldiğinde boşanırız bu gidişle bariz belli. Çocuk 4 yaşında özel okula anaokuluna verelim , sende mağazaya gel artık. Bir an önce işi öğren , 4 Yıldır evdesin ( mecazi anlamda çok gezer ) bilgilerin güncellensin , özgüvenin yerine gelsin , çocuk 7 8 yaşlarına geldiğinde ayrılırsak bile kendi mesleğin olur ben sana mağazanı açarım çocuğuna bakarsın rahat rahat. Mağazaya geldi.

Resmen çalışanlar ile kavgalar , bi havalar kendini patron ilan edip ben bilirim egosuna kapılmalar. Diğer şubeye aldım onu tek başına , orada yıllanmış personeli işten çıkartmalar vs vs. Sorunlar daha büyüdü. Ayrılmak istiyorum diyip baba evine gitmeler başladı. Bende son karar olarak çocuk bende kalsın , sen işini kur. İstediğin zaman gel gör , izin zamanına göre kal , hayatını kurunca çocuk senindir ama ben çocuğumu işi
Gücü olmayan geleceğini riske atan birine vermem dedim. Oda kabul etti. Çocuk Şu an bende 7 aydır ayrıyız. Çocuk bile onunla konuşmaktan kaçıyor görüntülü. Ben tam oturttum diyorum düzene aldım diyorum , çıkıp geliyor 4 yaşında çocuğa motor aldım ben diyip ( boşanırken hayatını kurması için verdiğim ücretle ) çocuğa nasıl gezdiğini anlatıyor , yeme içme saatini okul saatini önemsemiyor. Bütün düzeni bozup gidiyor. Bende başa sarıp tekrar düzen kurmaya çalışıyorum. Bir erkek olarak bu kadar şey bana ağır geliyor. Çocuğu olmayan beni anlamaz fakat benim bütün yatırımım , planlarım çocuğumun üzerine kurulu.

Böyle bi kadının derdi ne olabilir?