Hayatınızda en mutlu olduğunuz an nedir?

Düşündüm, en çok ne zaman bahtiyar oldum diye, hemen gelmedi aklıma, mutlu olduğum bir çok an oldu lakin en olanını bulmak için düşündüm. Hayatımın en çetrefilli günlerinde, lise yıllarımda mutlu olmuşum en çok, kendi içimde kaybolduğum, kalabalıklar içinde yalnız kaldığım o dönemlerde.. Aklıma o geldi, varlığı nasıl mutlu ediyordu beni. Hem helecan, hem de heyecandı o benim için, ya onu tanımamış olsaydım ya teğet geçmiş olsaydım ona, onu tanıdığım için çok bahtiyar hissediyorum kendimi. Karanlık günlerimi aydınlatan, yüreğime bahar esintisi veren tatlı bir insandı. Çocukluğuma değen bir masal kahramanıydı, iyi ki tanımışım onu yoksa daha zor geçerdi yüreğimin kışı. Onun varlığı dinlendiriyordu beni, anlamsız hayatıma anlam katıyordu. En çok seven benim sanardım, meğerse o beni koşulsuz seviyormuş, çok sonradan anladım bunu, bana ilk seni seviyorum dediği gün kalbim yerinden çıkacak sandım, o an tartışıyorduk çünkü, gülümseyemedim, donup kalmıştım, nasıl mutlu oldum nasıl, hemen sesim kısıldı, çünkü o sözü öylesine söylemedi, ciğerlerinden gelerek söyledi, ah ellerime dokunduğu o günü de unutamıyorum, yine tepki verememiştim, yüreğime dokunmamış olsaydı ellerime dokunmuş olması bu denli bahtiyar edebilir miydi beni. Hem sabırlı, hem sakindi, en önemlisi ben kendimi kendime dahi anlatamazken o anlıyordu beni

Meleklerimi gördüğüm an mutlu olmuştum ama biraz burukluk vardı.. En mutlu olduğum an taburcu olup eve geldiklerinde.. Evimde bayram havası vardı adeta.. İyikilerim evlerine gelmişlerdi.. ☺️

3 yaşında falanımdır, parka götürmüşlerdir. “En” diyebileceğim an yok ama mutlu olduğum zamanlar da oluyor tabii ki.