Yalnızlık güzel bir şey mi yoksa kötü mü?

Yalnızlık bazen insanın isteyebildiği ancak bazen de istenmeyen bir durumdur. Bu farklılık insanların yalnızlığı yaşayış biçimleri ile alakalıdır. Bazen insanlar huzur bulmak için yalnız kalmak isterler. Bazen de yalnızlık çok üzücü bir durum olabilir. İnsan yalnızlıklarında kendi kendine eğilir, kendini dinler. İnsan yalnızken bilmediği birçok şeyi öğretir. Arkadaşlarına ya da başka insanlara ihtiyacı olduğunu gösterir. İnsan sosyal bir canlıdır ve toplumdan ayrı bir yaşam süremez. İnsan topluma muhtaç olduğu gibi toplum da o insana muhtaçtır. Bu muhtaçlık insanların birbirleri ile paylaşma isteğinden kaynaklanır. İnsanlar genelde yalnızlıktan kaçınır, yalnız kalmak istemez. Çünkü yalnızlık her zaman hoş bir durum değildir, insan kendini kötü hisseder, yarım hisseder. Mutluluğunu paylaşacak kimse yoktur, üzüntüsünü de. Duygular paylaşılmayınca o duyguları yaşamanın da bir anlamı kalmamaya başlar. Bazen de insan kendisi yalnız kalmak ister. Çünkü kendini bulmak, huzur bulmak ister. Belki de tek çaresi yalnızlıkta bulur. Başkalarına kızdığı için ya da başkalarından bıktığı için, korktuğu için yalnız kalmak ister insan. Yalnız kalmak istemek için birçok sebep bulunabilir ancak ne olursa olsun insan burada yalnızlığı kendisi seçer. İnsanların yalnızlığı seçmesinin nedeni bazen kendini bulması ve kendine yönelmesidir. Bu durumda insan kendi kendine arkadaş olur. Ancak zamanla insan yalnızlıktan sıkılır ve yine insan içine karışma ihtiyacı hisseder. En zor yalnızlık ise insanın sevdiğinden ayrı kaldığı yalnızlıktır. Artık o insanın olmayacağını bile bile yaşamanın verdiği büyük acıyla doldurur yalnızlığını. Yalnızlık insan mutluyken paylaştığı şeylerin karşısındaki insanda da aynı mutluluğu yaratmasıdır. Üzüldüğünde tek başına üstesinden gelmektir yalnızlık. Ve yalnızların halini ancak yalnızlar anlar.

Yalnızlık herkes yasiyordur yerine ve durumuna gore ama bunu iyi anlama vurmak lazım mesela cok sıkıldınız kafanızı dinlemek isteyip kabugunuza cekilebilirsiniz bu iyi anlamda. Ama yalnızlıga alısırsan zaten kendini etrafından soyutlarsın ve o ortama tekrar kendini sokabilmek icin cok uzun zaman harcarsın ve bu guzel birsey degildir. Sunuda eklim bu hayat ne kadar kisisel olarak tek basına mucadele edip gidiyor gorunsede elbet yanında bir gun birisinin omuzuna yaslanmak istersin ve aksi halde yalnızlıga alısmıs bir insan icinse bu durum aranipta bulunamayan bir hal olur.

Tavsiyem Yalnızlıgı iyi anlamda tercih et kendini soyutlama ne kadar iyi anlamda soylesemde bunun dahada psikriyatrik sorunlarla karsılasabilirsin.