Bu aralar kafanıza çok takılan sorunlar var mı? Ne yapmayı düşünüyorsunuz?

Canımdan bezdim. Eşim asker, evlendikten sonra girdi mesleğe. İki çocuğumuz var biri 18, biri 3 aylık. Ben hemşireyim, çalışıyorum. Yanımızda ne ailemiz var, ne destek olan bir yakınımız var. Sürekli gecem gündüzüm koştur, aç susuz, yeri geliyor günlerce tuvalete gitmeyi erteliyorum af edersiniz. Çocuk banyoda yerde otururken duş aldığımı bilirim. Kendi kendine uyuyup başını vurmasın diye seslenip korkuttuğumu bilirim. Ne uyku kaldı, ne huzur kaldı. Kendimi bir yerden atsam anca kurtulurum herhalde. Asla ama asla askerle evlenmeyin aklınız varsa hele çoluk çocuğa hiç karışmayın. Aha haftasonu full nöbet görev yok seçimiydi yok özel günleriydi, bir gün adam gibi evde kaldığını bilmiyorum. Karakolla komşu olduk artık başka bir şey gördüğümüz yok. Sadece içimi dökmek istedim. Tahmin edersiniz ki bunları oturup uzun uzun anlatabileceğim kimsem de yok. Var mı sizin dertleriniz, bu aralar kafanıza çok takılan sorunlar? Ne yapmayı düşünüyorsunuz?