Günümüz çocukları çok şanslı değil mi?

Ben küçükken hep dışarıda taşlarla oynardım. Güzel elbiselerim yoktu, aile hayatım karman çorman'dı. Sekiz kişi yaşıyorduk ve apartmanın kapıcı dairesindeydik. Ev böcekli, fareli, rutubetliydi. Hiçbir şeyim yoktu. On altı yaşında ancak bilgisayarım oldu. Şimdiki çocukların ellerinde tabletler, İphoneler, notebooklar, laptoplar var.

Örnek: Bugün komşumuz geldi, çocuk bakıcısı kendisi ve baktığı 8 yaşındaki kızı da getirmiş. Bizim eve kızın babası tablet almış, onla eğleniyordu. Bir de çok bilmiş. Bu 2. tabletiymiş, öncekisi kırılmış. Benim onun yaşındayken ne tabletim ne telefonum ne bir şeyim vardı. Çok mu şanslılar bu nesil çocukları?