Hayatimi mahfetiyormuyum?

Adamla aramizda 30 yas fark var, bosandi esinden, benle gercekten bi gelecek kurdu, ama ben bu durumu daha ksye acikliyamazken aileme nasil anlatayim? Yastan dolayi karsi cikcaklar, bide benim yuzumden bosandigini duyarlarsa namusumla alakali konusacaklar. Adam diyorki sayende yapayanliz kaldim, maddi durumu berbat gidiyor, benle olsaydi birbirimize maddi konuda yardim edecektik, beraber olsak onun harcamalarinida kontrol altina alirimda simdi bos yere bide calisip yorulup ona para gonderiyorum, yani dusunuyorumda otuz yasinda neler yaptigimi dusunuyorum öluden bi farkim yok. Babam desem umrunda degilim, ama boyle bi konu ortaya cikinca babalik ve namus taslicak, ikiyuzlulerden ve isine gelince erkeklik tasliyanlardan yoruldum. Ben kendimi nasil boyle bir duruma soktum, ve niye hala stresli bi yasam suruyorum cocuklugumdan beri merak ediyorum? Sacma sapan bi ise girdim hersey ters gidiyor gibi, cok sukur herseye ama akli dengemi yitirdim gibi geliyor, yani artik uzulmuyorum, takmiyorum, bombos hissediyorum, hatta eskiden ofke patlamasi yasardim o bile kalmadi, oylesine yasiyor gibiyim, ama insanim degistirmeye calistikca batiyor gibiyim?