Bu hayatta hakettigim gibi hicbirzaman yasayamadim?

Sen hiçbir şeyi kabullenmek zorunda değilsin. Kabulleneceğin şey ne biliyor musun? Seni sağ sola çekiştiren insanların zavallı olduğu.

Aslında babanın senin üzerinde bıraktığı bu korkular bir travmaya dönüşmüş. Artık savaşmaktan yorulduğun için kalkanını yere düşürmüşsün. Bu korkuları, bu travmayı yaratan baban değilde sen isen? Sen suçlu değilsin, baban suçlu. Sen güçsüz değilsin baban güçsüz. Baban güçsüz olduğu için senin de kendine güvenini yok etmiş. Güçsüz bir psikoloji tarafından aşağılanmışsın. Savaşmadan kazanmak ister misin? Bütün her şeyi bir kenara bıraksan, babanın o söylediği sözleri sana kurduğu baskıyı bir anda yok etsen? Evet tam şu anda o baskıyı ve travmayı yok edebilirsin. Tam şu saatte şu dakika da şu saniye de sen her şeyi yapabilirsin. İstediğin gibi gezebilirsin, istediiğin gibi tozabilirsin. O altınları önüne başkalarının sermesini bekleme, o altınlardan daha değerli olan içinde ki gücü önüne ser. O gücü önüne serebildiğin zaman o serilen güç sana bir kalem verecek sen de yok çizeceksin. Kaleminin ucunu babanın kırmasına izin verme. Şu anda yaşadığın hayat senin hayatın, o aynada bakıp gördüğün beden senin bedenin. Hatta dünya bile senin evren bile senin. Milyarlarca insandan milyarlarcası senin bu durumdan kurtulmanı isterdi ve sana güvenirdi. Sen nasıl olurda kendine güvenemiyorsun ki? Kırılan cesaretini geri toplayabilirsin, yapman gereken şey savaşmayı bırakıp babanın güçsüz olduğunu kabul edip güzel bir hayat yaşamak. Başından beri savaştığın şey babanın baskısı değildi başından beri kendinle savaşıyordun.