Lütfen bana bir şeyler önerir misiniz?

18 yaşındayım hiç arkadaşım çevrem yok. Tek bir tane bile yakın dostum daha doğru tek bir tane bile dostum yok. Bunun sebebini belki arkadaş canlısı olmamam belki asosyal olmamdır ama en büyük sebebi özgüvensiz olmam bunun farkındayım ama beni üzen durum arkadaşım olmaması değil eb yakınım olan ablam öz ablamın bununla dalga geçecek kadar düşük biri olması. Benim en büyük düşmanımla dost oldu onu eve getirdi onunla birlikte benim dedikodumu yaptı asosyaliğimden bahsetti en büyük düşmanıma ya nasıl bir ablasın sen nasıl bir insansın? Ablamla küs olduğumuz için yaptı bunu ve küs olmamızın sebebi ise sevdiğim bir çocuk vardı bu özgüvensiz halimle yinede birini sevmeyi başarmıştım onu ablama gösterdiğimde çocuğun çirkin olduğunu söylemişti ve benden habersiz çocuğun adını öğrenmişti gelip bana şunları anlatıyordu "bugün çocuk benden çakmak istedi benimde likitim akmıştı çok çirkin görünüyordum" başka "çocuğun hareketleri çok tatlı ya bugün bana tabletini verdi çalışmam için sonra bana yerini verdi" dedi bunlar zoruma gitmesine rağmen bir şey demedim sustum içime attım bu bir sebepti küsmemiz için ama asıl sebep benim önümde büyük bir sınav vardı çok çalışmıştım ve korkuyordum sınavdan bir gün önce bana sabah beni uyandır seninle geleceğim demişti bende ona güvenmiştim sabah ise derslerim var uğraşamam demişti o halimle tek başıma gidip girmiştim tek başıma gelmiştim biliyorum çocuk değilim bu hareketlerim saçma ama sadece özgüven sorunum var yani insanlardan korkmuyorum insanlarla konuşmaktan korkmuyorum insanların beni ciddiye almamasından korkuyorum insanlar yüzüme baktıklarında beni çok incelediklerinde kendimi boğmak istiyorum ve bunun en büyük sebebi ablam sürekli kusurlarımı çirkinliklerimi yüzüme vurdu küçüklüğümden beri