Yaptıklarım için her gün vicdan azabı çekiyorum?

Konuya nasıl girsem bilmiyorum ben liseye başlamadan önce çok utangaç insanlardan kaçan bi insandım tam liseye geçeceğim dönem ergenlik zamanlarım annem babam ayrıldı kötü bir şekilde çok zor durumlardaydık ben o zamanlar birsürü erkekle konuşmaya başladım buluşmaya görüşmeye falan sonra 2 senelik bi ilişkim oldu bişeyler yaşadık artık kız değildim zaman geçtikçe kafama dank etti her şey gece gündüz köpek gibi vicdan azabı çekmeye başladım hala daha aynıyım gidip dikim yaptırdım 2 defa ikisininde tutmadığını söylediler ordan da ümidi kestim çünkü dikimden sonra yürüyüşümden artık evdekiler şüphelenmeye başlamıştı benim çalıştığım meslekte bi abla var ona anlatmıştım dikim yaptırdım diye falan aynı yerde çalışıyorduk şu an ondan farklı yerde devam ediyorum işe iletişimimiz kesildi bizim meslekten birilerine söyler de yayılır diye de korkuyorum annemle de aynı meslekteyiz bi yayılsa kulağına gidecek ben napıcam bilmiyorum bazen diyorum git söyle öldürecekse de öldürsün bu arada gerçekten öldürür bazen de diyorum o 2 senelik ilişkinle git barış evlen şuanda sevmiyorum ama sevmesemde ömür boyu seviyormuşum gibi davranmam gerekiyor lütfen bana bişey diyin.