Sizce bu yaşadıklarım normal mi değil mi?

Ben 39 yaşında ve bekarım. Hiç evlenmedim. Iyi bir kariyerim var ve iş çevremden kimseye o gözle bakmadım bakmam.

Ama insanlar benden çekiniyor gibi. Çok tuhaf, mesela benden 10 yaş küçük adama ismiyle hitap ediyorum kardeşim gibi görüyorum ama o bozuluyor ve bana üstüne basarak "Esra hanım" diye hitap ediyor. Başka yerde, tanımadığım sadece gördüğüm benim yaşımda evli adam benle çalışmak yerine özellikle bir erkekle çalışmak istediğini belirtmiş. Son anda değişiklik yapılmış. Şaşırdım.

Daha önce de yakın çalıştığım birinin karısı beraber bazı akşam mesailere kalmamızı kiskanıyormuş. Yahu insanda biraz mantık olur, ben senin kocana bakar miyim acaba? Bu mümkün mü? Senin kocanın eğitim durumu , tipi , parası falan bi düşün aynı kulvardamıyız? Evli olmasa bile mümkün değil. Ne diyeceğimi bilemiyorum.

Ofis komşumuz benim kargoları postaları teslim aldı ben tatildeyken. Iş konusunda da onun çevresinden faydalanmam lazım yalandan da olsa bir arkadaşlık kurnam lazim. Ben tatilden orada satilan yöresel reçellerden teşekkür hediyesi bir kavanoz reçel hediye götürdüm adam beni içeri almadı , içerde tekmiş, buz gibi davrandı ben utandim. Yahu ben sana bakmam , benim senle işle ilgili planlarım var , seni napim. Erkek arasam sana mı bakarım? Ortalamanın üstünde güzelim sana mı kaldım bi aynaya bak bi sosyal konumuna bak denk miyiz?

Niye böyle oluyor? 39 yaşında bekar olunca her erkeği potansiyel koca adayı olarak gördüğümü mü düşünüyorlar? Yalniz olduğumü ge erkek aradığımı mı düşünüyorlar?

Niye böyle oluyor? Nasıl davranmaliyim? Problem nerde?