Annem ne olursa olsun evlenmeme sıcak bakmıyor ne yapacağım?

Çok güzel bir soru ile beni tanımadan anlamış olman ne güzel. Çalışmıyorum ama evdeki çoğu işi ben üstlendim tek başıma yapmaya çalışıyorum annem iş yapmıyor desem yeridir. Kız kardeşime baktım babamın yemeği evin işin gelen misafiri uzun zamandır böyle zaten benim elim ayağım der benim için tanıdık tanımadık herkese. Evlenmem onu mutlu etmek yerine tedirgin ediyor. her şey yolunda diyor yok seni aldatır yok seni bırakır yok sen yapamazsın evi yok olmaz. Durumu olsa seni iyi istesin. Bu işler böyle mi yürüyor bir insan evlenir ve aile bir tanışalım der o da yok ben diretiyorum kararlıyım diyor kaç git umurumda bile değilsin ama hangi kız evladı böyle bir şey yaşamayı isterki. Bakıyorum adını koyuyor herkes sevdiceğiyle evleniyor ben adım atacak desteği görmüyorum çok zoruma gidiyor

Erkek misin

Bizzat ailen tarafından senin yaşadığını düşündüm
Kız arkadaşın senden vazgeçti yani.
Allah iki kalbi bir araya getirir ondan sonra olacakları da kendi çabalarına bağlıdır. Ben yürüdüğüm yoldan ilk kez eminim sevgilimle konuştum üsttü kapalı bana gelir misin dedi her şey yolunda gitmezse evet dedim. Çünkü herkes kendi hayatına devam ediyor babam annem kardeşim okuyor diğeri çalışıyor herkesin bir hayatı var yolu var çizdiği ben aynı evin içinde annemle az muhattap oluyorum malum anlaşamıyoruz da yalnızım diyorum ben varım diyor. Çoluk-çocuk istiyorum aile hayat tüp bebek yaparsın diyor ne kadar bencilce benim tercihim bu olmadığı halde tüp bebek diyor birde. Gerçekten beni düşündüğüne inanmıyorum, düşünse haklısın kaç yaşındasın evlen barklan değilde süreyi uzatmak adına her yolu buluyor aman evde olayım. Allah cidden bana sabır versin

O kadar doğru ki ama İnan bende bayıla bayıla yapmıyorum annem evde iş yapmıyor evde hiç iş yapılmasın demek de olmuyorBen farkında olmadan üstlendiğim sorumluluğun sıkıntısını yaşıyorum. Bunun benimledir değil sorun annem babam…. benciller. Çok yoruldum yalnızım tükenmiş durumdayım son safadayım. Sevgilime buna izah edemem. Başkalarının hayatına imreniyorum onların aileleri çoluk çocuğu için uğraşıyor çevremde hep bunu gördüm görmeye devam ediyorum. Mutluluğumu yarım yamalak yaşıyorum içim hep buruk

Annemle çıkıştım göz dağı verdim ki bu gerçek gideceğim diyorum kafamda var. Bir sevgilimle görüştüm arayıp duruyor kaçtın sandım diyip durdu. Bu ara iş yapıyor ama bu yeterli değil işte. Sevgilime izah etmeye çalıştığımda ailem belki karşı çıkar gibisinden sonuçta kötü bir şey yapmıyorsun ailen kötü değil gaddar değil evlenmek istiyorsun diyor ama evin asıl gerçek iç yüzü bu bilmiyor.
Çok üzücü mutluluğum hakkında bilgi sahibi olmak BİM’e istemiyor misal sevgilim kolye almış işte hediye bir şey bana değer veriyor bunuda görüyor ama umursamıyor. Ne biçim bir anne yaaa insan değil. Bir insan böyle şeyler yaşamamalı evlilik güzel bir şey hayat arkadaşımı buldum ve ben onunla yeni bir hayata başlamak çok sabırsızım ailem derken asıl babamdan çok annem babamın haberi yok annem kadar sorun çıkartacağını sanmıyorum. Annem herkes için sorun baş edilmesi zor biri evdeki herkesi bıktırdı.
Hayatımdaki insan kadar yanımda olmadı hastayım yok yalnızım evde yok bir derdim var yok böyle anne mi olur. Herşeyin farkındayım benim annem kötü biri ama sırf kendi iyiliğim iiçin susuyorum herkese ne biçim annesi var demesinler diye.
Ben babamla da arkadaş gibi değilim hiçbir kız evladı kolay kolay bu evlilik konusunu kendi başına açmıyor babasına. Önce anne bilir sonra babaya taşınır olacaklar bunlar ama anne berbat biri bende kendi başıma anlatamam başka aile büyüğüm de yok. Bitik durumdayım öyle bir raddeye geliyorum ben bu adamı bırakayım vaktini çalıyorum diye içimden geçiyor. Çünkü adını koyalım diyor haklı çok haklı ben daha çok istiyorum deli gibi istiyorum ama tek sorun annem net. Adamın ailesi biliyor e ciddiyiz ne yapmalıyım bilmiyorum