İnsanların dedikleri ve yaptıkları aynı mı?

Arkadaslar bir iliski baslatirken neden hep erkekler çabalamak zorunda. Sürekli bu konuda erkeği sperme benzetiyorlar. Bizim seçim hakkımız yok mu? Bir kadın bir erkeği beğendiğinde neden onunla uzun bir süre konuşmaz, seyreder ve daha sonra umursamayıp kendisi kaybetti der. Bizim de korkularımız, çekinmemiz olamaz mı? Bir kadına 3-5 kişinin yazması dünyadaki tüm erkeklerin ona yürüdüğü anlamına mı gelir? Sağlıklı bir insanla ilişkilerinin başlaması sonucunda iki tarafta kârda olmazmı? Erkekler bütün zorlukların üstesinden gelip kadını da mutlu ederek yine de küçümsenmeye mahkûm mudur? Netice de en başında bir damla su değilmiydik? Erkek kadının sevgisini alır, kadın da erkeğin sevgisini alır. Daha sonra çocuk yapmayı düşünseler her ikisi de bu hayalini gerçekleştirmiş olur. Erkek birey patronlarından azar işiterek vs. zor şartlarda evine para getirse kadının mutsuz olmaya hakkı var mı? (Kocası zorbalık eden biri değilse) Evlenirken iyi günde kötü günde şeklinde bir söz söyleniyordu yanlış hatırlamıyorsam. Ayrıca kadın evdeyken daha az tehlike altında oluyor. Erkek ergenliğe girdiği yaştan itibaren kadınların %95'i, erkeklerin %50'si tarafından dışlanıyor. Heleki görüntüsü kötüyse ve yetersiz hissediyorsa daha fazla ön yargılı davranıyorlar. Boyu kısaysa kadınların bir kısmı onu küçümsüyor. Zayıfsa zorbalığa uğruyor. Bütün bunlara rağmen hayata gülumsemeye çalışan erkekler yerine neden kendine saygısı olmayan düşkün herhangi bir erkeğe prim veriyorlar? Nefret ettikleri adamlara neden sevgi gösterisi yapıyorlar? Kötü insanlara prim verirlerse, bu durum onlara kendilerini geliştirme ihtiyacı hissettirmeyecek. Doğru bir iş yaptıklarını düşünüp bildikleri yoldan devam edecekler ve bu durumdan iyi olan erkek zarar görmeyeceği için sessizce hayatına devam edecek. Her ne kadar kendini geliştirse de akrabaları ekonomik, karizmatik yetersizliğinden dolayı onu kalan hayatında dinlemek, görmek istemeyecekler. Günlük ihtiyaçlarını karşılamak için her gününü feda edecek.