Ailemle anlaşamıyorum aynı evde yaşamak istemiyorum?

Ailemle kendimi bildim bileli anlaşamıyorum. Ters düşünceler tezat yaklaşımlar. Bu evde durmamın tek amacı annem.. Ama artık dayanacak takatim kalmadı. Babam sabah gidiyor gece geliyor. bir kızı var mı yok mu haberi bile yok. Ölsem umrunda olmucak. Cebime bir gün olsun kızım ihtiyacın var mı diye sormayan bir adam.. Bir abim var sert mizaclı hayatım boyunca bana baskı yaptı. baskı yapark döverek otorite kurmaya çalştı. Ve hala ôyle..20 yaşında genç bir kızım ve hala ondan izin almak zorundayım. Bir tane ablam var psikolojisi bozuk hergün onunla birbirimizi yiyoruz kavga ediyoruz. Onunla aynı evi paylaşmak istemiyorum artık. Dayanacak ne gücüm ne takatim kaldı. Salak gibi bir hayatım var. Yaşamaya hevesim yok. Bir düzenim bir hayatım yok. Dört duvar arasında geçen.. uykuyla bir oda aasında bir hayat yaşıyorum. Uyuyorum, uyanıyorum, yemek yiyorum telefonla ugraşıyorum ve tekrar uyuyorum.. İğrenç ve asalak bir hayat. Kabuğumu kırıp şu hayattan kurtulmak istiyorum. Bana öneriler sunun.. Ne yapmalıyım? Lütfen yardımcı olun?