Eşimle 5 senedir duygusal bağımızı kaybettik aynı evde ayrı yaşıyoruz. Bu ilgisizliğe dayanamıyorum?

Nasıl yani ne gibi

Bir işe girdi yönetici olarak. Beklenen performansı veremedi eve iş getirmeye başladı bunları konuştuk. Önceleri destek oldum işlerini ben toparladım. Ama bu iyi olmadı çalıştığı yerden mobing yapılıyordu bu konuda aydınlattım başarısızlığını kendine bağlayıp daha çok çalıştı evi fazlası ile ihmal etti bunları düzeltmemiz gerektiğini konuştuk ama sonunda saçma blr sebeple işine son verildi. Bu yüzden patronuna ben tepki gösterdim üzülmemesini bizim için daha iyi olabileceğini anlattım. Pandemi sebebi ile çoğu iş yerinin bu şekilde çalışanını çıkardığını anlattım ne yaptıysa onadı hala kendince eğitimler alıyor bişeyler yapıyor ama başarılı olması çok zor evde huzur yoksa kimsenin iş hayatında verimi olmuyor. Geriye dönelim dedim dönemiyor takıldı kaldı.

Temelini yani büyük kısmını oluşturuyor. Ben artık beklentiden ve gelecek zaman kipinden bunaldım. Anı yaşamak gerekiyor ve ben bu anı eşimle yaşamayı çok istiyorum ama ben de artık film koptu benim için çaba harcanacak noktaya geldim. Ne yapmalıyım diye uğraşıyorum. Şu boşan destekliyorum arkandayım diye yazanlar burada boşa harcanıyorsunuz. Bu arada bu cevapları yazan size de zaman ayırdığınız için teşekkür ediyorum.