Evlenen mi evde kalır evlenmeyen mi?

Cevremdeki bircok kadin evlilikten mutsuz. Evlilik eger kadinin isine yarayan bir sey olsaydi bu kadar kutsallastirilmazdi. Kadin diyor ki mesela flortken hece gunduz konusurduk evlendik kocamla iletişim kuramiyoruz. Ben kendi kendime konuşuyorum. Konu acmaya calisiyorum bugun işte ne yaptin? Ayni seyleri. Gunun nasil gecti? Iyi. Iletisim kurmama izin vermiyor. Bir seyler hakkimda sohbet edemiyorum. Bu yuzden bende kendimi kitaplara okumaya vurdum. Hayatimda evlenmeden once toplam. beli 10 kitap okumusumdur o da hocalarin, edebiyatcinin falan odev verdigi kitaplardir. Evlendikten hayatimda okumadigim kadar kitap okudum, okuyorum. Kazanamadigim cok istedigim bolum vardi. Oturdum sinava calistim o bolumu kazandim. Evlendiginiz kisi size duvar olumca siz de ister istemez kendi kabugunuza cekiliyorsunuz, kocama sorsanız cok mutlu, huzurlu 15 yillik evliligi vardır demisti bir kadin tanidigim ve daha neler neler cevreden duyduklarim.

Turk erkekleri zaten yoldas olmak, konuşmak, kadinla bir hayat paylasmak, dertlesmek vs icin evlenmiyor. Turk erkeklerinin önüne yemegi koy, biraz da cinsel tatmin yasat, evdeki düzeni sagla. Ömür boyu daha baska bir sey beklemezler. Daha ne isterler ki evlilikten? Turk erkeklerin cogu zaten hizmet, yemek, cinsellik vs icin evlenmiyor mu? Anne evinde nasil yasiyorlarsa hanim evinde de sorumsuz sekilde yaşamaya devam ediyorlar, istekelri de bu. Ben sadece ise gideyim geleyim dahasina kimse beni bulastirmasin istegindeler. Ev islerinden, cocuklardan, esinden o kadar bihaber erkekler var ki. Ben bolumlerimden birini ogretmenlik okudum. Staja gittigimde biz kenarda derse girecek hocayi bekliyorduk. orada bir kari koca vardi hocaula gorusme icin bekliyorlardi. Galiba cocugu bir yaramazlik yapmis onun icin gelmislerdi. velilerden erken olan, yani baba olan hanimina dondu şunu sordu. Bizim cocuk kacinci sinifta okuyor? Kadin 6 dedi. Sinifi hangisi dedi. Yukari katta dedi. Hoca niye bizi cagirmis dedi. Bizimki bir seyler yapmis galiba. Ben konustum da ikimizi istedi hoca dedi. Yani turk erkekleri baba oldugunda babasi var olup babasizlik ceken o kadar cok evlat var ki bu ulkede. Ne baba olmayi becerebiliyorlar ne de eş olmayi. Sadece varliklari var. Ve istedikleri de bu zaten. Ben nefes alayim yeter, bebi boyle kabul edin istegi var cogunda. Bir insan gercekten işe yaramakten, koca olmaktan, baba olmaktan neden bu kadar korkar anlamiyorum. Cocuklardan hicbir sekilde haberin olmayacaksa neden baba oluyorlar? Kadinlara es olamayacaklarsa, evliligi iletisim kurmaktan bile aciz hale getireceklerse, kadinin istekleri, kadinin ilgi istegi, iletisim kurma istegi vs umurlarinda olmayacaklarsa neden evleniyorlar? Ve olaylar bunlardan ibarette değil. Ablam psikolog, aile terapisi de yapıyor. Turk toplumunda evlilik ciddi bir problem. Ve oraya gelenlerde çözüm bulmaya calisan kadinlar. Turk erkeklerinin buyuk bir cogunlugu sorunu kendinde zerre gormuyor. Ablam mesleki etik geregi hicbir danisanini anlatmaz. Ama sunu soylemisti. Bir kadin danisan kocasiyle terapiye gelmek istemis. Kocasi sunu soylemis. Benim bir sorunum yok, git kendini duzelt demis. Ve daha neler neler. Yani ablam bazen morali bozularak geliyor. Gercekten turk erkekleri zerre es, baba olmaktan anlamiyor. Bunu soyleyebilirim sadece diyor. Dedigim hibi turk erkekleri icin evlilik hizmetin edilmesi cogunlukla, kadinin her seyi sunmasi. Erkekten bir seyler sunmasini istediginde cogunlukla bir sey bulamiyorsun. Turk erkeklerinin kafasinda kadin her seyi yapmalı. Evi cekip cevirmeli, yemek hazirlamali cocuklara bakmali, kendisine hizmet etmeli, cinsel tatmin saglamali, benim erkek olarak yetmedigim yerde bir de calismali... kocana donup sen ne vereceksin bana, bu evlilige nevereceksin dediginde koca bir hic goruyorsun zaten. Kadin hizmette kusur etmemeli ama dir dir da etmemeli.

Karşıdakine göre değişir. Ben bazılarının tabir edeceği gibi “erken” evlendim. Ama çocuk yapmak için evlenmemiştim. Sadece sevgilimle bir arada yaşamak için, yanı sıra üniversite okumak için, konuşulan bir evde yaşamak için evlendim. Zaten hemen çocuğumuz olsun kafasında değildim. 5 yıl boyunca güzel gezdim. Sadece eşimle değil, çünkü kendisinin pek gezme kültürü yok, tek başıma da gezdim. Öyle evlendikten sonra tuvalete bile kocasıyla gidenlerden hiç haz etmem ayrıca.

Velhasıl, 6. sene sonunda bir çocuğum oldu. Ona rağmen gidebildiğim mesafelere yine gittim, gidiyorumda. Uzun araba yolculuklarını tercih etmiyorum sadece ve sürekli olarak çalışan eşime bağımlı hissetmiyorum kendimi. Otobüs var, tren var, uçak var. Evde çok kalmanın kimseye iyi geldiğini düşünmüyorum. Gezmek lazım, görmek lazım.

Sorunun cevabı: Ne evlenmek ne de evlenmemek tek başına evde kalma sebebi değildir.

Ben 40 ı çıkmamış bebeğiyle tatile giden evliler biliyorum. Daha adını söyleyemeyecek yaşta çocuğuna pasaport çıkaran da gördüm.

BU bir bakış açısı. Hayatı evinin içinde geçirmeyi tercih eden ile dışarda geçirmeyi tercih eden kişilerin; medeni durumlarının önemi olmuyor. Sadece bakış açılarına göre yaşıyorlar.

Ama hem sonuna kadar bekar yaşayıp gününü gün etmiş, hem evlenip çocuk bakmış, hem yalnız başına annelik yapan bir kadın olarak şunu söyleyebilirim: isteyen istediği ortamı yaratır, güler de eğlenir de.