Hadi gelin sizinle annemin hayatımı nasıl mahvettiğin konusalim?

18 yasindayim. Annem evlat sevmeyi bir çıkarı olmadan yapamıyor. Biraz kilolu bir kızım. Bana sürekli zayıfla kimse seni sevmez. Kim ne yapsın seni bu halinle gibi cümleler kullanır. Evde bir şey kırılmışsa veya bir şey bitmişse hemen zümra senmi kırdın, bitirdin bunu der. Beni bir kere övdüğünü görmedim. Hep Bi açığımı yakalar. Çocukluğumda 8-9yaslarinda hep beni döverdi. Hani küçücük çocuk ne yapmış olabilirim sana bu kadar döverdin? Tüm yaz kollarım mosmor gezerdim yazın kollarım görünmesin diye ceket giyerdim küçücük yaşta. Hiç acımadan karşısında düşmanı varmışcasına vahşice döverdi. Simdi hep stres sinir yaratan, hep huysuz, hep suratı asık bir kadın bana karşı. En küçük hatamı bile yakalar onu yüzüme vurur. Bir kere dizine yatırıp başımı okşamadı. Bir kere kızım merak etme ben senin arkandayım demedi. Bir derdim varsa oda ayrı bir dert eklerdi üstüne. Neden böylesin dediğimde kendince bahaneler üretiyor. Sen görev ve sorumluluklarını yapmıyorsun gibi seyler söylüyor. Ablan ve kardeşin beni vezir sen rezil ediyorsun dedi bana açık açık. Karşıma alıp konuşuyorum. Bana bahane sunuyor asla kendi yaptıklarının farkında değil. Kafayı yicem artık ya napıcam ben