Linç yiyeceğim ama yinede soruyorum bu din düşmanlığı niye?

Dine düşman olmak ile insanlara düşman olmak arasında çok büyük bir fark var, önce onu belirteyim. Ben humanistim, insanları severim ve hiçbir problemim yoktur ama dinlerden nefret ederim, özellikle de İslamofobiğim, düşmanlıksa da düşmanım yani anlayacağınız. Mürtedin cezası ölümdür diyen bir inanca saygı mı duyacağım şeker kardeşim sen söyle? Azıcık objektif ol ve kafanı kesmek isteyen inanca saygı duyabileceğini düşün, mantıklı geldi mi? Son din İslam oluncaya kadar savaşmayı emreden, evli bile olsa savaştıkları yerdeki kadınları ganimet alabilen, darül harp sayılan yerlerde hırsızlık, gasp, tcvz vs hiçbir şeyin suç olmadığı savunan bir inanç dünya barışı için tehlikeli mi değil mi sen söyle? Taliban, ışid, hamas, el kaide, el nusra, boko haram, hizbullah gibi örgütlerin tamamı İslami terör örgütü çünkü Tanrılarından gelen savaşın, öldürün emrini uyguluyorlar, ben Agnostiğim ve hiç kimseyi öldürmem, benim gibi düşündüğü için kafasını koparmam gerekmiyor. Dediğim gibi, insanlarla hiçbir problemim yok, sadece savaşmayı ve o inanca ait olmayan herkesi katletmeyi öğütleyen bir inanca da saygı duymak zoruma gider. Ben beni öldürmeye çalışan inanca saygı duyamam kimse kusura bakmasın. Herkes her inanca saygı duyacaksa önce Hinduların kutsallarından olan inekleri yemeyi durduralım o zaman, böyle bir mantık olamaz. Nesh edilmiş olsa da benim için çok güzel bir söz vardır. Senin dinin sana, benim dinim banadır. Benim dinim olmasa da bu söz Ayet olarak olmasa da felsefe olarak gayet güzel. Sakalını kesen erkeği öldürün, namaz kılmayanı öldürün diyen bir inanç bana göre tehlikelidir, bu kadar basit. İsteyenin istediği gibi düşünce özgürlüğü vardır hakaret etmedikçe. Esenlikler.

İnsanları linçleme değil de mesela bize ihanet eden ve düşmanca tavır alan Arapları her koşulda desteklemek bana saçma geliyor. Rahatsız oluyorum. Dini duyguları kullanarak siyasi başarı sağlanmasından rahatsız oluyorum. İnsanlara ise sadece üzülüyorum.