Bu sene yeni üniversiteye başladım ve başka şehirde okumama izin vermediler. Aile baskısı ile nasıl başa çıkacağım?

Bir zamanlar bende senin geçtiğin yollardan geçtim daha kötülerini yaşayarak. Liseden mezun olduğum yıl dahil 4 üniversite sınavına girdim. İlk yıl hariç her yıl tercih yaptım ve hep kazandım ama ailem çok baskıcıydı aynı şehir ya da aynı bölge de olmamı istiyordular. Hiçbirine göndermediler. Baktılar ki hala vazgeçmiyorum en son yolladılar. Onlar da bende çok inattık. Yine istediğim yere gidemedim orası asla olmaz dediler ama aynı bölgede istediğim yere yakın bir şehire okumaya gittim. Aile evime de 1 gün uzaklıktaydı sen düşün 😂 sevdiğim yer kendi memleketime en uzak yerdi. Ben üniversiteye başlayınca tamamen baskılar bitti. Hele hele üniversite bitince tamamen kayboldu. Sadece kıyafet konusunda annem hala karışmaya çalışır ama dinlemem. Benim ailem bile yola gelmişse artık herkes gelir diye düşünüyorum. Yaşayan bilir nasıl bir şey olduğunu intihar da etmek istersin birine kaçmakta istersin her yolu istersin. Baskı insanı her zaman kötü yola iter insanın psikolojisini mahveder sonra sen kötü yola gidince de suçlu sen olursun günah keçisi de her zaman en masum olan seni seçerler. Oysa ki tek gayen kendi hayatını istediğin gibi yaşayıp hayatının ipini eline almaktır ama ona bile müsaade etmezler. Sanki sen ayrı bir birey değilsin gibi. Hep mutsuz ederler hep. Sonra sende yanlış seçimler yapıp durursun. Şansın varsa 20ye kadar akıllanırsın yoksa daha da kötüye gidersin. Ben akıllandım şükür onların beni ergenlik yaşlarımda ki ittiği yollardan çoktan çıktım. İnsan mutsuz edilip baskı görünce mutluluğu dışarı da arıyor. Seni o kadar iyi anlıyorum ki. Keşke bu kadar iyi anlamasaydım. Yazarken o gözlerinin dolması ağlaman falan aynısı bende de oluyordu. Hayallerimi yaşayamamak beni öldürüyordu. Üniversiteye gidemediğim o 3 yıl zindandı. Hep sosyal medya da arkadaşlarımın paylaşımlarını görüyordum benim ne suçum vardı şimdi bende üniversitede olabilirdim diye sinirleniyordum ağlıyordum öyle büyük mutsuzluktu ki. Hayatımdaki en çok istediğim şeydi bu. Neyse ki en sonunda yine oldu tam orası olmasa da. Soruna gelince aile yanında okurken hala baskılara devamsa üniversiteyi bitirip kendi yoluna gitmenden başka çaren yok. Ya da kaçıp gideceksin ki bu tehlikeli bir yol. Asla asla tavsiye etmem. Benim dayandığım gibi sende dayanacaksın. Ve seninde keskin sınırların olacak onları dinlemeyeceksin yoksa belli bir yaşa geldiğinde ah vah yaparsın hayatımı yaşayamadım hep mutsuz edildim diye. Bak artık baskı görmememe rağmen aileme olan kinim asla bitmedi hala öfkeliyim hayatı zindan ettiler diye sende de hep bu olacak bu bizim travmamız. Okulunu bitir ve yoluna bak. Kolayına değişeceklerini sanmıyorum.