Tanıdığım herkes ya evlendi ya kariyer yaptı benim hala sevgilim bile yok ve umutsuz vakayım, ne yapmalıyım?

Gerçekten bunu kafaya takmamak için çok çabalıyorum ama her gün bir şekilde aklıma gelerek canımı sıkıyor. Yakında 30 yaşına gireceğim ve çevremdeki hemen hemen herkes evli çoluk çocuğa karıştı. Benim sevgilim hatta flörtüm bile yok önemli olmayan kariyer olarak kendimi geliştirebileceğim bir yerde çalışmıyorum hala ailemin yanında yaşamak zorundayım maddi olarak zor çünkü şu an evimi ayırmak benim için. Çevrem dedim ama çevremde pek bi insan kalmadı açıkçası çok yakın arkadaşımı bile hayatımdan çıkardım çünkü fazla iyi niyetli ve insanlara fazla değer veriyor olmam artık beni yıpratmıştı bir yerden sonra. Bir kaç yıldır bayağı yalnızım aslında ve işin kötü tarafı buna çok alıştım. Olduğum yerde sayıyor olmam canımı çok sıkmaya başladı ve bunalmaya başladım hayatım nereye kadar böyle devam edecek gelecek kaygısı beni uyutmuyor. Hiç bir şey görmemek için sosyal medya hesaplarımı kapattım çünkü açsam herkesin hayatında bir gelişme evlilik nişan yurt dışı seyahati vs.. ben hala ergen gibi ailesinin yanında yaşayan iş ev arası mekik dokuyan eve gelip bi iki bölüm dizi seyredip uyuyan ve hayatında gram değişiklik olmayan hatta zaman geçtikçe daha da gerileyen biriyim. Belkide psikolojik olarak böyle hissediyorum bilmiyorum. Cidden her şeye geç kalmışlık hissi var ama hayatım bitmiş gibi hissediyorum, çok mutsuzsum siz olsanız ne düşünür ne yapardınız mesela?