Duygusalım diye dalga geçiyorlar?

Size saçma gelebilir ama bir de Benin gözümden bakın olaya.

Benim babamla hiç babası kız ilişkimiz olmadı. Aynı evde iki yabancı gibiyiz. Yemin ederim abartmıyorum, yılda toplasan 5-6 kere konuşuruz. O da saçma sapan konulardan. Yıllardır anneme ablama be bana psikolojik be fiziksel şiddet uyguladı. Ağza alınmayacak şeyler dedi, hakaretler, sevgi göstermedi, kıymet göstermedi, onun yüzünden hepimizin psikoloji bozuldu. Ben lisedeyken okulda zorbalık görüyordum ve ne okulda ve evde rahat değildim. Buna rağmen okulu evime tercih ediyordum.

Evde hep kavga hep huzursuzluk hep mutsuzluk vardı. Hepsini o getirdi. Kendisi mutsuz bizi de mutsuz etti. Onun yüzünden berbat bir çoçukluk geçirdim. Şu an 18 yaşındayım ve ilişkimiz daha da kötü. 2 yıldır konuşmuyoruz. Bir olay yüzünden birbirinize küstük ve ben yıllardır ne zaman küssek gider elini öper özür dilerdim. Hatalı olan o olsa bile. Ama bıktım. Öyle şeylere katlanıyorum ki gururuma yediremiyorum artık. Özür falan dilemedim ve iki yıldır birbirimizin yüzüne bile bakmıyoruz. O kadar üzülüyorum ki kim babasıyla böyle olmak ister? Niye ben hep başkalarının babalarını kıskanmak zorundayım.

Neyse bugün işten gelirken bana döner almış. Mutfağa koydu ben de ellemedim. 5-6 saattir duruyor orada. Saçma gelebilir ama çok duygulandım. Böyle ağlamaya falan başladım cidden yani bilmiyorum bu kadar duygusal bir şey de yok ama hayatında ilk defa beni düşünerek bir şey aldı. Yemedim çünkü gururuma yediremedim ama o şimdi yemediğimi görürse çok üzülür biliyorum ben belli etmez ama üzülür. Bir yanım umursama bize yaşattıklarının cezasını çeksin diyor diğer yanım da o kadar düşünmüş üzülür falan diyor benim de kafam çok karmaşık.

Ablam da beni görünce dalga geçti daha da üzüldüm beni bi anlayan yok ya…