İnsanoğluna güven duymak neden bu kadar zor?

Güven duygusunu özeledim. Kimseye güven olmuyor bugün iyi anlaştığın arakdaşın yarın işi çıkara çevirebiliyor veya hemen başka insanlara seni değişebiliyor.
Sevgili flört konuları keza öyle kimin eli kimin cebinde belli değil. Gelen erkek kalbinde başkasıyla mı geliyor yoksa çıkarı için mi yaklaşıyor belli değil.
Her şeyi faydacılığa çevirmiş insanlar. Fayda saplamayan yerde durmuyor, fayda göreceği yere yapışmaya çalışıyor.
Sevgi, saygı, sadakat, hatır sıfır…
İnsan kendisini kalabalıklar içinde yapayalnız hissediyor. Bazen vahşi doğa belgeseli izlerken içinden diyorum “ ne kadar da gerçek hayata benziyor “ tek fark orada çok somuz her şey, insanlar arasında soyut bir şekilde aynı vahşet.
Neyse, düzelir miyiz dersiniz?