Ebeveynlik insanin kafasini baska bir seye yormak istemesi degil midir?

29 yaşındayım, hic evlenmedim.

Kendim hakkında çok düşünür, yazarım. Her davranisimin arkasındaki nedeni görmeye çalışırım.10 yıldır psikoloji okumaları yapıyorum, oldukça ilgiliyim.

Son dönemde şöyle bir şey fark ettim. Babam ciddi rahatsız aylardır, hastanede sabahladigimizda oldu haftalarca orada yattığı da.. Allah kimseye yasatmasin zor bir durum. Ama bu süre zarfında hep kendinden geciyorsun. Ne işin ne arkadaşın ne kendi dertlerin hiçbiri umrunda olmuyor , sadece odagin canin kanin oluyor.

Düşünüyorum anne baba olan insanlar evladını çok fazla düşünüyor. Kendini düşünmüyorlar. Belki de hayatın bir yerinde kendilerine tahammül edemedikleri için daha fazla bir çocuk yapıp onun üzerine inşa ediyorlar tüm hayallerini , kurgularini..

Siz ne düşünüyorsunuz? Anne baba olduktan sonra çok da kendin olamıyorsun bence.