Katı, baskıcı aile?

Ben 14 yaşındayım, ailem telefon verdiler bana ve her şey daha yeni ueni başladı.
Ben 15 yaşındaydım, verdikleri telefonu bir erkek arkadaşımla sohbet ediyorum diye geri aldılar. Hattımı kırdılar. Beni Ankara 'ya gönderdiler.
Ben 16 yaşındaydım, yeni bir hat ve güzel bir telefon aldıktan sonra hayat o yaşlarımda normaldi.
Ben 17 yaşındaydım, istedikleri kişi olmak istemiyor, baş kaldırıyor ve arkadşımın olmayaşından yakınıp evde bağırıp çağırıyordu. Çok zorlanıyorum. Beni sevdikleri bir günüm bile olmadı diyebilirim. Evden dışarıya bile çıkmama izin vermiyorlar, mahallenin sonunda ki bakkaldan sakız almaya bile izin vermiyorlardı.
Ben 18 yaşındaydım, hayat daha da zorlaşmış ve "dört yıl sonra her şey düzelecek" diye kendimi övüttüğüm 14 yaşımdan 18 yaşıma geldiğim halde hayat daha da sarpa sarmıştı. Çok zorlanıyor ve dayanamıyordum. Allah'ı isyan etmiş kendinden nefret etmiş bir kişiliğe sahip olmuştum. Artık şiddet bile görüyor ve asla uslanmaz, daha da berabat Bir hâle gelmiş durumdaydım. İntihara kalkışmayı denedim. Yaptım ama başaramadım. Çok kötüydü. Ah, çok.
Ben 19 yaşındaydım, kendimi artık olgun görmeye ve küçük bir kız çocuğu gibi davranmamaya karar verdim. Aileme bir söz verdim lakin sözlü değil, içimden bir sözdü. Ben büyüktüm ve bu muameleleri en başta ben kendime yediremiyordum. Güzel bir dershaneye başladım. İyi oldum ve kendimi asla ezdirmez, bana 'hayır', cevabını verecekleri soru sormaz hâle geldim. Kendim bir karar verdim ve dönüm noktam oldu.
Ben 20 yaşındayım. Ailemin güvenini kazanmış ve istediğim arkadşımın evine gidebilir hale geldim. İstediğim yere de gidebiliyorum şu an. Galeriden istediğim aracı alıp gidip gezebiliyor, kızları alıp dolaşabiliyorum. Mutluyum.
Kendimi asla küçük görmedim ve ailemden hiç bir zaman neftet etmemeye çalıştım. Kendime bir hayat kurdum hamdolsun.

Geçecek..
İnan bana geçecek.
Yazını okuyunca bile yüreğim yandı.
Sözüme inan ve sabret.

Ben ki intihar edip, evden kaçmaya teşebbüs etmiş kızdım. Şimdi anlıyorum ki aslında her şey benim küçük olduğum için ellerinde tutma çabalarıymış.
Bazı metodlar yanlış dahi olsa, sonuç çok güzel hamdolsun.

Aynı yastayiz aynı şeyleri yaşıyoruz hicbisey farklı değil gerçekten ve tek çaresi ekonomik özgürlük biliyor musun bunu eline alınca istediğini yapabilirsin şuanda büyük ihtimalle üniversite sınavına gireceksin ya da girmişsindir. Bende girdim ve mezunum şu an Eylül'de ise gönderip ille sigorta yapmamı istiyorlar ama ben bu sene son şansım olup büyük hedeflerim olsugu konusunda üstünde duruyorum ama kalın kafalı oldukları için rahata alistigim ve zorluk görmedim zannediyorlar. Egerki inat edersen ve onları yüz üstü birakirsan İnan bana hiçbir şey olmaz benim kıyafetlerine de karisiyorlar dediğin gibi. Bugün ilk kez dekolteli bişey giydim ve kavga ettik ama gene onunla çıktım mi çıktım bazı şeyleri kabul ettirmen gerek. Ve muhtemelen o ise zorla gırıcem bir aylığına da olsa ama sonunda istemediğim mesleği seçmek zorunda kalmak istemiyorum bir ay bir aydır. Umarım sende istediğin yeri kazanıp ekonomik özgürlüğünü eline alabilirsin sana inanıyorum.