Ailem arkamdan konuşmuş. Küsmekte haksız mıyım?

Ben kirada oturuyordum ev sahibim bizi evden çıkardı ev bulamadan çıktık şu an geçici süreliğine kayınvalidemle kalıyoruz dv bulana kadar ama ben pek rahat değilim insanın kendi evi gibi olmuyor zaten kendi ailemle görüşmeme kararı aldım benim eski ev sahibim aramış onları benim hakkımda ileri geri konuşmuş yok ne biçim kız yetiştirmişsiniz eve kokudan girilmiyor pislikten girilmiyor eve felan demiş ablamda mesaj attı içindekileri kustu bana karşı meğersem arkamdan hep dedikodumu yapıyormuşlar arkamdan konuşuyormuşlar ben evimi temizlemiyormuşum pisliğin içinde oturuyormuşum bir ev sahibi nelere sebep oldu ama benim ailemde inanmaya hazır sorgulama bile yok bir insan evladını bu kadar mı gözden çıkarır bir insan bu yalana nasıl inanır yalan olduğu bariz ortada ben bilmem kaç sene temizlik yapmadan o evde oturacağım ve çocuklarımda bende kocamda hasta olmayacağız o koku da rahat rahat yaşayacağız eşim bunları duyunca ailen hatalarını anlayıp seni arayana kadar sen aramayacaksın konuşmayacaksın aramazlarsa kendileri bilir seni bu kadar üzmeye kızdırmaya hakları yok ben senin üzülmeni istemiyorum madem seni üzüyorlar aramasınlar dedi bir de ben ailemin huzurunu bozuyormuşum evim ayrıymış ama sürekli başlarına bela oluyormuşum bu kadar ağır konuşma olamaz evlatları değil düşmanlarıyım sanki o kadar zoruma gitti ki bende konuşmamaya karar verdim hatalarını anlarlar belki anlamazlarsa da sorun değil kendileri kaybeder? Siz olsanız ne yapardınız? Sizce haklı mıyım?