Bu gece nasılızzzz?

Dahası var aslında, vücudumuzu beynimiz, beynimizi de duygu ve düşüncelerimiz yönetiyor. Olumsuz düşünceler sanki hayatımızı olumsuz etkiliyor gibi, hep bir boş vermişlik, her şeyden soğuma hissi var üzerimizde. Biz mi hayatı yaşıyoruz yoksa hayat mı bizi yaşıyor anlamak mümkün değil. Ülkenin yarısı psikologluk ama farkında bile değiliz. Hayatta kalmayı yaşamak sanıyoruz, mutlu olmayı ise yeme, içme, uyuma vs. sanıyoruz, çoğu şeyden zevk almayı unutmuş gibiyiz, laf olsun diye yapıyoruz bazı şeyleri, bazıları da refleks haline gelmiş durumda sanki.

Bana kalsa sayfalar dolusu betimleme yaparım ama ona bile hiç halim yok, zaten bir faydası da yok, kimse için bir önemi de yok. Sürekli aynı şeyleri yapıp bu sefer olacak duygusuna düşmek kadar alçaltıcı bir şey daha görmedim. Herkes bir şekilde hayatın bir ucundan tutuyorken senin tuttuğun yer elinde kalmış gibi bir boş vermişlik hissi, ne yataktan çıkası geliyor insanın, ne susadığı halde kalkıp su içesi geliyor, bir an önce gün bitsin de bir sonraki level'e geçelim diye bekliyoruz sanki. Mutlu olan nasıl mutlu oluyor, şanslı mı doğuyor anlayamadım gitti, bizde olmayan ne var onlarda veya bizim yanlış yaptığımız neyi doğru yapıyorlar, bunu çözsem gerisi gelecek ama bir türlü çözemiyorum. Muhakkak bir sırları var ama söylemiyorlar, hayatın güzelliğini, mutluluğu kendilerine saklıyorlar, paylaşmak istemiyorlar gibi.