Hayatınızda yaşadığınız en çaresiz gün nasıldı?

Başın sağolsun. Zor bı hastalık geçerken hasta yakınlarını. da yıpratıyor. Allah bu hastalıği çekenlere yardım etsin

Bizimkinde öyle barışma sarılma durumu yoktu ben affedemezdim yapilanlari

Bu cevabı anlamışsın zaten o kararı almakta normale dönmek de çok zordu beni hayatta tutan tek şu oldu en kötü en çaresiz gecenin de sabahı var buna tutundum hep

1 kızım var

Yok 5 6 sene oldu sanırım tekim

Bende okula gidiyor burada düzeni burada kurulu

Öyle düşünme seninle acıyı aynı durumu yaşayan kişi halinden durumundan anlar herkes kötü değil

Zorun içinde zor oluyor bu

Bilmiyorum annesiyle kızı buluşmaya görüşmeye karar veriyorlar beni ilgilendirmiyor annesiyle durumu

İlersini bilmiyorum aldatmak ilk düşüncede başlar sonra fiile döner ne kadar ileri gittiği önemli değil önemli olan benimle aynı yolda yürümüyor olmasi

Aldatma aldatmadir ilerisi gerisi o bu yuzdeni olamaz bu konuda çok sert ve netim

Ona da karşıyım hayatı sen mi veriyorsun ki sen alasın yarın hesap var

Hepsine tamam ama verdiğini almak olmaz

İslamiyet'i yaşıyor muyuz sence gerçek İslamiyet'i

Yoo en çok siz yaşıyorsunuz ona sözüm yok

sen?

diyecek söz yok ya Allah yardımcın olsun

Ne olursa olsun karşına devleti almayacaksın onu öğrendim

Sen ne diyorsun. Bir kapıştık bir kapıştık. Allahtan savcı tutanağa ili tane örnek dava koymuşta ceza yarına indi yoksa hapisteydim boş yere

İlk duruşmadan haberim yoktu.
2 duruşmada asacaklwrdı

?

Ama haklıyım. Adalet diyorlar hak diyorlar hani nerede

Kanunlar sadece zenginler için mi var?

Neyse 3.5 sene kaldı. Sonra silinecek inş

5 ay ceza aldım. Süre olarak az olduğu için 5 yıl suç işlemezsem fosya silinecek

3.5 yılı var daha

3.5 sene adam bıçaklamak yok 😀😀

😂Peki efenim

Yks

sağolasın

Utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim hiç açılamadım hep içime kapandım hep kendimi geri çektim hiç sosyalleşemedim zamanla iyice kendimi kapattım senelerdir evden dışarı çıkamıyorum gençliğim hep eve kapalı geçti sıkılsam da bunalsam da evden dışarı çıkamıyorum

34 yaşındayım

Gençliğimi de hiç yaşayamadım hiç çalışamadım gezemedim eğlenemedim sosyalleşemedim sevgilim kız arkadaşım bile olmadı herşeyden mahrum kaldım gençliğime dair yaşanmış bir güzel günüm bile yok gençliğim hep eve kapalı işsiz parasız asosyal yalnız mutsuz geçti gitti iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan evde yaşlanıyorum

Parasız yaşıyorum işsizim gelirim yok para umrumda bile değil ki zaten yaşadığımı bile unuttum

Hiç çalışamadım hep parasız yaşadım gelirim olmadı hâlâ yok ömrüm hep parasız geçti ama parayı düşünmüyorum umrumda bile değil ben evden dışarı çıkamıyorum benim en büyük derdim bu gençliğim hep eve kapalı geçti senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum resmen evde yaşlanıyorum

Yok çok şükür kaybımız olmadı