Ananızla mı iyi geçinirsiniz, babanızla mı?

Ben her ikisi de çok iyi geçinirdim önce babamı kaybettim arkadaşım yitirmiş gibi oldum yakın zamanda da anneler günü'nde annemi kaybettim kardeşimi arkadaşım bitirmiş gibi oldum hiçbir zaman annene babamla kavga etmedim hiçbir zaman da hiçbir konu için de mücadele etmedim çünkü sonuçta onlar benden yaşlı büyük insanlar hayat tecrübeleri fazla olan kişiler görüşen saygı duydum ama bana her zaman son kararı vermem de aynı şekilde öncelik tanıdılar onların sayesinde tanınan bilinen sevilen toplumda belli bir karakteri olan insanlar olabildik emeklilere asla vazgeçilmez Allah hepsinin mekanı cennet eylesin dualarım her zaman onlarla her gün dualarımı ediyorum onlara Allah yaptıklarını mekanda cennet eylesin ruhları şad olsun yolları ışık olsun bizlere her zaman yukarı takip dualarını esirgemezsinler onların kaybı benim hayatımda çok büyük bir boşluk yarattı kendimi toparlamaya çalışıyorum işime vererek hayatımı toparlayarak ama bir noktadan sonra da beni etkiliyor Ama hayatta devam ediyor diyeceksiniz

Babamı 2 sene önce kaybettim. Annemle de hiç iletişime geçmiyorum. Hayatıma gereğinden fazla müdahale edip beni engellediği için herşeyi tek başıma halletmek zorundayım

Babamla daha iyi artık çünkü mezarda ne desem cevap vermiyor itiraz etmiyor