Kafamin içindeki sesleri (Allah'la ve dinimle ilgili) susturamiyorum, bu beni günahlar biri mi yapiyor?

o kadar cok cabaladim ki karsiliginda aldigim tek sey hayal kırıklığı oldu. bir imtihan icindeyiz evet, ama neden surekli hayal kırıklığı, sürekli bosa kurek cekiyorum. daha fazlasini istedigim zaman "elindekiyle yetinmeyi bilmeyen" biri oluyorum ki zaten ne zaman biraz olsun bir sey istediysem karsiliginda aldigim tek seyde hicbir sey istemeye hakkim olmayisinin yuzume carpilmasi oldu. bu imtihan devam ederken bir yerden sonra (yaşadiniz mi bilmiyorum) insan nefes alamiyor, sanki biri bogazimi tutmusta nefes almaya bile artik hakkim yokmus gibi. bir insan kendini oldurmeyi bile dusunup sadece korkudan yapamıyorsa bir seyler yanlis degil midir merak ediyorum.. elhamdülillah müslümanim evet ama bir seyler gercekten yanlis ve artik kaldirmayacagim kadar agir. duygusuzlastim ve istemediğim birine donustum (bu da benim imtihanimdi ve belkide bu hâle gelerek gecemedim bunu) ama nasil normal devam edecektim, hepimiz insanız ve bir yerden sonra iyi seyler olmali yoksa dayanamayiz haksiz miyim?

dayanamadigimi söyeldiğimde cogu kisi sizin gibi 'cabala' diyor, ben kendimle savasmak disinda bir sey yapamıyorum artik. aklimda ki tek soru 'neden' bir seyler icin nedenler olmali. ama bunun bi nedeni yok, oldu ve yasamak zorundayim.

tek istedigim kafamin içindeki sesleri susturmak zaten yoksa bende şükür etmeyi biliyorum.

teşekkür ederim 🤍

Foto mükemmel