Allaha küstüm namaz kılmak istiyorum ama içimden gelmiyor nasıl olacak?

Saçma sapan konuşmayın Allah benim duama muhtaç değil sadece darıldım

ama rabbin sana darılmadı ve seni terk etmedi?

Biliyorum ama benimde sabrım var kalbim var bıktım yoruldum intihar eşiğine geldim olmuyor

Saçmalama hayatımın kaderimin neden böyle olduğu için üzülüp isyan ediyorum

Yaşın 30-35 ama IQ 0 neden dersen bilmeden etmeden saçmaladın

Bilmeden mi 😄 “allaha küstüm “ diyen bir insanla ilgili çok fazla bilgiye ihtiyaç yok baya ipucu vermişsin kendinle alakalı asfgh

Allaha darilmak ona olan bağlılık demek herşeyi ondan beklemek demek iyi araştır

Allah benim duama muhtaç değil o beni yarattı benim çektiğim sıkıntılardan dolayı içimde. Artık gelmiyor bunu dmek istedim ama senin gibi hiçbirsey bilmeyip kendini çok bilmiş sananlar yanlış anlıyor

Dediğin şeyle demek istediğin şey çok farklı. Ne söylersen o anlaşılır, kafanda kurguladıkların değil…
Allah’a inanan onu verdiği her türlü durumda bir bildiği be hikmeti olduğunu farkederek inanması gerektiğinin farkında olsa böyle şeyler olmaz da herkes ilahi konularda bile bir hesap kitap peşinde. Kendi içimizden şöyle bir pazarlıkm yapmış gibisiniz “ Allah’ım ben senin isteklerini yerine getiriyorum senden yana olduğum için sen de karşılığımda benim beklentilerimi yerine getir” 😄 oldu mu sence böyle bir pazarlık? İçinden gelmiyorsa yaparsın yapmazsın kendi tercihin. İbadette hesap kitap olmaz, pazarlık anlaşma şart koşma yoktur bu bilinçle olmalıdır…

İşte sen öyle anladın. ben zaten normal namaz kılan biriydim sadece bakıyorum sürekli hayatım Yolunda gitmiyor neden hep ben sinaniyorum gibi düşünüp bıraktım yoksa Allah benim duama muhtaç değil bunun farkındayım bilinçli Hanfendi

Konuşalım bu konu hakkındami

Tabiki bu konu hakkında Allah izin verirse aklındaki soru işaretlerini gidermek istiyorum

Attım

Bakıyorum abla

Yazamıyorum

Bana istek gönderdin mi abla

Hikâye olunur ki bir gün bir serçe, Allah'a küsmüştü. Günler geçiyordu ve serçe Rabbine bir şey demiyor, O'nunla konuşmuyordu. İçine kapanmış, derin bir hüzne boğulmuştu. Melekler merakla Allah'a serçeyi soruyorlardı ve her defasında Allah, meleklere "O gelecek!" diye cevap veriyordu. "Çünkü onun sesini duyacak tek varlık benim ve onun minik kalbindeki derdini anlayacak olan da yalnız benim." diyordu.

Bir zaman sonra serçe; kalbi hüzün, gözü yaşla dolu bir halde bir ağacın dalına kondu. Hiçbir şey söylemiyordu, öyle sessiz sessiz bekliyordu. Allah, serçeye seslendi:

-Söyle bana! Canını sıkan ve kalbini hüzne boğan derdin nedir?

Melekler serçe ne söyleyecek diye ona bakıyordu. Serçe mahzun, biraz da sitemli ses tonuyla:

-Küçük bir yuvam vardı. Yorulduğumda dinlendiğim, üşüdüğümde sığındığım. Kimseyi rahatsız etmiyordum ve kocaman dünyada ufacık bir yerdi, kimsenin yerini dar etmiyordu. Sen onu da bana çok gördün, neydi o zamansız fırtına? Esip yıktı yuvamı ve beni yuvasız bıraktı.

Artık konuşamadı serçe, sözleri boğazında düğümlendi. Sessizlik Arş-ı Rahman'da yankılanıyordu ve melekler başlarını eğmiş Allah'ın vereceği cevabı bekliyordu. Allah:

-Ey serçe! Sen benim kulum değil misin?

-Elbette kulunum Allah'ım!

-Öyleyse niye benim yapıp ettiklerime razı olmuyorsun da bilmediğin bir şeyi sorguluyorsun?

Serçe boynunu bükmüştü. Yüce Allah şöyle seslendi:

-Ben size demedim mi! Sizin hayır bildiğinizde şer, şer bildiğinizde hayır olabilir diye?

Serçe suçluluk içinde başını eğiyordu. Sonra cevap verdi:

-Dedin Allah'ım.

-O halde neden hikmetini bilmediğin şeyleri sorguluyorsun?

Serçe hiçbir şey söyleyemedi. Mutlaka yuvasının yıkılışında bir hikmet vardı ama neydi o? Yüce Allah, meleklerin de serçenin de merak ettiği o hikmeti açıkladı:

-Sen, o yuvanda dinlenirken seni avlamak isteyen bir yılan yuvana doğru geliyordu. Seni yılandan korumak için fırtınaya emrettim yuvanı yıksın diye. Böylece sen oradan uzaklaşarak yılandan kurtuldun. Nice belalar var ki muhabbetimle senden uzaklaştırdım. Oysa sen, kuşatıcı muhabbetimi görmüyor, geçici belalardan dolayı bana düşman oluyorsun.

Sana. İstek attım mesaj gelmiyor arkadaş olmamız lazım

Arkadaş değilmiyiz