Evlenmek istemiyorum. Bu devirde evlilik istememek daha mantıklı değil mi?

Bende 2 kez nişan attım. Ikisi de türktü. Ve artik erkeklere inancim o kadar azalmisti ki. Bu iki turk yuzunden bir ara terapiye bile basladim oyle diyeyim, devam da edemedim maddiyattan dolayi. Pahali geldi o donem. Ve gercekten bu ulkede evlenilmeyecegine net olarak karar verdim.

Bir sure sonra tesadufen Şu an beraber oldugum adamla tanistim. Avrupa da dogmus buyumus biri. Babasi yabanci, annesi turk. O kadar iyi geldi ki bana. O 2 turk nisanlimdan o kadar farkli ki. Kültür, ulke farkini bu sevgilimde gördüm. Psikologa devam etsem beni bu kadar iyilestiremezdi belki. Ruhuma, kalbime o kadar iyi geldi ve geliyor ki.

Hayata döndüm resmen. Gercek iliski, gercek beraberlik, gercek hayati paylasma buymus dedim. Annesi de bosuna babasini almamış. Akilli bir turk kadini işte. Turk erkegiyle evlenseydi kimbilir ne haldeydi şimdi.

Her konuda destekcim sevgilim. Adamin kafasinda eşitiz zaten ben cirpinmiyorum bir seyler icin. Ve bu adam beni digerleri gibi arkami toplasin, bana cinsellik sunsun, ev isleri yapsin, önüme yemek koysun diye beraber degil. Benimle evlenirse de bu sebeplerle evlenmez. Adam kendi isini kendi halledebilen bir tip zaten. Oyle ütüye, yemege, temizliğe falan kadina ihtiyaci yok. Cinsellikte zaten ac oldugu bir konu degil. Bu adam benimle gercekten duygulari oldugu icin beraber.

Ama turk olanlar oyle degildi. Ozellikle biri nişan doneminde bunu baya hissettirir olmustu zaten ve rahatsiz olup bitirdim zaten.

Madem yabanci dilin var, burada vakit kaybetme derim. Yabanci erkekle evlenen turk kadinlarinin turk erkegiyle evlenenlere gore daha da genc ve dinc oluyorlar yaslari artsa bile.

Turk erkekleri bence kadinlari her anlamda cok yıpratıyor. Fiziksel olsun, psikolojik olsun. Bu da yaşama, fizige, enerjine falan yansiyor zaten. Bende artik olayi farkedip kendimi psikolog ararken bulup seanslara baslarken buldum zaten dedigim gibi.

Iyi birini bulursan cok daha iyi ve rahat bir iliski yaşarsın diye dusunuyorum. Bende yani simdikinden ayrılırsam bir daha zor turk erkegiyle olurum gibi geliyor. Onceki yasadigim tecrubeler olsun, bana buyuk olcude biraktiklari hasarlar olsun.

Bir daha turk erkeginin yanina oyle kolay yaklasamam hepsi ayni olmasa bile. Zihniyet ayni bir kere. Degisende pek bir sey olmuyor ayni cografyanin icinde , yetiştikleri ortak havuz belli.

Ben bizim turk kadinlarina kızıyordum bazen yetiştirdikleri erkek evlatlara bak diye ama hata etmisim. Sevgilimin annesi turk dedigim gibi. Cokta guzel, babasiyla ortak bir sekilde cokta guzel, bir evlat yetistirmisler. Bir birey yetistirmisler. Her isini kendi gorebilen bir birey. Olay annede de bitmiyor yani sadece. Cocugun yasadigi cevre, ulke, takildigi arkadaslar, babasi hepsi bir butun ve cocugun gelisiminde etken. Ailesiyle de tanistim. Anne babasinin birbirlerine olan saygi, sevgisine de hayran oldum. Kadin cok mutlu edilmis bunu da görüyorum.

Ben bizim burada bu kadinin mutlulugunu, gozlerindeki ışıltıyı genc yasli hicbiri kadinimizda bugune kadar goremedim ne yazik ki. Gercekten kadinlarimizin bir cogu sevilmeyi dahi yasayamiyor bu ulkede.