Allah var diyip yok gibi yaşamaya kim alıştırdı bizi?

Bu soruları kendinize sorun; bir insan bu dünyaya ne zaman alışır, bir insan kaç yaşında unutur Allah’ını. Biz unutmadık demeyin, ben takvadan söz ediyorum. Ben her an Allah ile yaşamaktan söz ediyorum. Allah’a takva üzere inanan bir insan yere çöp bile atamaz, maçta hakeme küfür edemez. Biz dizide boş boş vakit geçirme ihtimalimiz var mı? Bizi böyle yaşamaya kim alıştırdı? Kim bize Allah’ı sevmenin karanlık ve gerici bir şey olduğuna kim inandırdı? Allah var deyip, yok gibi yaşamaya bizi kim alıştırdı? Bu dünyaya nereden geldin, nereye gideceksin; bunu kendine hiç sormamışsın ki? Ölümün olduğu yerde başka hiçbir şeyin önemi yok. Dünyadaki hevesin sonu yok. Mevlana, Mesnevisinde ilk önce konu olarak, ‘Ey oğul, kır zincirlerini ne zamana kadar altın ve gümüşün peşinde koşacaksın’ diyor.