Hayat bir kumar bence?

Durakta okula gitmek için otobüs bekliyorsun güneş tepene vuruyor..
Ödevini yapmadığın için öğretmene uyduracağın yalanı düşünüp söyleniyorsun ağlıyorsun sinirden bok gibi bi hayat diye..
Çünkü bilmiyorsun bi gün bugünü belki özleceğini iliklerine kadar…
Bugün ki ben, deniz manzaralı terasımda kahvesiyle oturuyor ama o otobüs durağına keşke geri dönebilsem diye ağlıyor..
İnsan oğlu nankör! Hiç bir anın tadını çıkarmayı bilmiyor hep söylenecek bişey buluyoruz..
Belkide bi gün bugünü özlicem kim bilir tamda o yüzden bu hayat kumar gibi, ne getireceğini bilmiyorsun sadece yola devam ediyorsun ya iyi ya kötü bekliyor seni, bugünüm kötü mü?
Yooo sadece şımarıklık! burada olmak için dua eden çok insan var…
Ama aslında bu muydu istediğim? İhtiyacım olan?
Ya o eski günlere dönüp bugünü özleseydim?
İnsan her zaman kaybedince anlıyor bişey veya birinin değerini…
Kaybetmeyi bekleme anın kişilerin tadını çıkar ve şükret belkide gelecek günlerin en güzel günü bu eski gün özlemi için ağladığın gündür..
Aynı o gün otobüs beklerken ağladığın gün gibi belki..
Eski günler geri gelir mi? Geri gitsek şimdi hep beraber hiç bişey olmamış ilerlememiş gibi.
Bence olmaz, değişiyoruz çünkü
Ben o kız mıyım hala?
Hayır…
Hayat büyüttü beni acısıyla mutluluğuyla dersleriyle artık o kız değilim değiştim o yüzden aslında sadece kaderine göz yummalı ve şükretmeli belki bugünüde özlerim düşüncesiyle..
Ama hayatın en güzel öğrettiği şey; bişeyi kaybettin mi değerini anlarız
Ben o günlerimi kaybettim artık sadece ağladığım, güldüğüm veya özlediğim anılar..
Kişiler burada halbuki bi telefon uzaklıkta ama artık hiç kimse o zaman ki gibi değil..
Hayat en sevdiklerimide değiştirdi ama ne tuhaf dimi herkes hep eskiyi özlüyor çünkü gitti yok artık ve güzeldi..
Bugünüde bi gün özleyeceksin sadece tadını çıkar ve şükret 🤍