Yer yoksa binmem. Yer bulsam bile birkaç durak sonra ayakta gidiyorum çünkü yaşlılara ve çocuğu olanlara yer veriyorum. Yürümeyi sevdiğim için pek toplu taşıma kullanmıyorum açıkçası. Geç kaldıysam biniyorum çoğunlukla.
Dolu otobüs numarası bekleyen kızlar tanıyorum hahaha
Biniyorum, ayağım ön koltuğun kenarına sıkışıyor, belim camdan dışarıda kalıyor, elim birinin omuzunda, burnum yanımdaki kadının çantasında öyle gidiyoruz.
Yetişeceğim herhangi bir yer yoksa bir sonrakini beklerim. Zaman dar olunca beklemek mantıklı gelmiyor ama, nasıl olsa bir sonraki de tıklım tıklım olacak. Zamanı olan için bir sonraki beklenir, olmayan için mecbur o kalabalığa katlanması gerekir. Yine zaman konusunda sıkıntı yoksa ve yürünebilecek mesafedeyse hiç bulaşmadan yürümek daha iyi. Hem yürüyüş bazen kafa dinlemeyi ve sorunlardan uzaklaşmayı sağlıyor. Yolun keyfi yürüyüşle daha iyi çıkıyor. Tabii ayaklara da güvenmek lazım bunun için 😊
Engelli olduğum için toplu taşıma araçlarını kullanamıyorum genelde özel arabamızla gidiyoruz birçok yere zaten annem babamla beraberim çok dışarı çıkamıyorum
Toplu taşımaya binmeyeli yıllar olmuş, mecbursam mecburum ayakta ter kokuları içinde 😅 yapacak bir şey yok. Parfüm çıkarırım çantamdan oraya buraya sıkarım😄
Mecbur ayakta duruyorum, orta kapıya yakın yerlerde. İneceğim durak gelince hemen inmek istiyorum en büyük korkum kalabalık otobüste ineceğim durağı kaçırmak jdjcjfjfj