Bekar arkadaşlar neden evlenmediniz?

Hayata dair en ufak bir fikri olamayıp basma kalıp şeylere takılıp ayakta kaldığını dusunlerle ne kadar uzun bir hayat yasayabilirim ki.
Birbirini taklit etmeye alışkanlık haline getiren ve bunu kendine hayatın gerçeği olarak inandirmis , ne yapmak istediğini bilmeyen insanlarla bir hayat kurabilmem ne kadar uygun olabilir?
Aklı farklı , fiile döktükleri farklı olanlar ne kadar insan olabilir ki.
Zor zor.
Önyargı sahibi , ne istediğini bilmeyen bu kadar çok insan varken gerçekten bazı şeyleri aşmak çok zor.
Yeryüzüne dikkatli bakın çoğu insan sürekli bir seylerden dolayı mutsuz olduğunu sürekli söylerek isyan ediyor.
Ama çözüm bulmak için kimse düşünmüyor , analiz etmiyor , mantık yürütmuyor, empati kurmak için kılını kipirdatmiyor ama sürekli isyan ediyor,
"Mutsuzum, sevgili yok, sevilmiyorum, evlenecek erkek yok."diye
Peki soruyorum sen ne yapıyorsun.
Oturduğumuz yerden bekleyerek hiç bir şey elde edemeyiz.
Armut piş ağzima düş.
Gerçekten komik.

Bana kalkmış neden aile dostumuz neden hala evlenmedim diyor böyle cevap verince çok onyargilisin diyor.
Gerçek bunlar. Sen bunları goremiyorsan bakmasını bilmediğin içindir.

Herkes böyle yapıyor diye hareket ediyorsan ve sonunda uzulecegini bile bile bunu yapıyorsan kusura bakmayın ama sen hayata dair hiç bir şey ogrenememissin.

Her insanın hayata dair bir kişiliği , karakteri duruşu , bakışı olur.
Çıkın dışarı bir gün kalabalık yerlerde gezin.
Giyinis konuşma tarzına davranis tarzına bakın.

Taklit , özentilik, kıskançlık hayat tarzı olmuş çoğu insanın.

Tabi aksi olanlar yok mu illahaki var, fakat nerede olduğu konusunda bir fikrim yok.

O yüzden diyorum;

İmkansiz değil ama gerçekten zor.