Peki ya... "Aile" ?

Aile, benim için her şey demekti. Hayatın anlamıydı tam olarak.
Evlilik konusuna gelince ; hiçkimseyle ailemden gizli saklı konuşmadım, görüşmedim. Aileme yalan, yanlış yapmadım. Tertemiz bir yuva kurmaktı isteğim.
Gel zaman git zaman kapılar aşınmaya, görücüler çoğalmaya başladı. Ben cahil, ben ürkek, ben korkak, ben kararsız. Ama hergün yalvardım, yakardım Allah'a hayırlısını versin diye, dualar ettim gece gündüz.
Umudum vardı benim gibi olan beni bulacaktı, ben de mutlu bi aile kuracaktım.

Dedim en doğrusunu ailem bilir. Dediler ki onlar da bu aile iyidir, bu çocukdan olur. Dedim tamam o zaman uygundur.
Kısa süre içinde kazanlar kaynatıldı, yemekler dağıtıldı, düğün oldu, bayram gibiydi. Herkes çok mutluydu.

Herkes çekildi kaldı iki yabancı insan aynı evde bi başına. Hadi kızım dedim kocandır yap istediklerini, elbet seni sever sana alıştıkça.

Ama sevmedi.
Çok farklı, insanlık dışı istekleri vardı. Ben bunları evlendikten sonra öğrendim. Kime anlatabilirdim derdimi.
Allah'a ☝️
Çok ağladım, çok yalvardım. Onun kalbine merhamet, sevgi ver diye. Hani kalpler onun elindeydi, o istediğini birbirine ısındırırdı.
Ama olmadı.

Benim dualarım kabul olmadı.
Ve ben artık dualarımın kabul olacağına inancımı yitirdim.
Ben artık inancımı da yitirdim..

Selamlar, efendim, selamlar. Hayırlı geceler olsun öncelikle.

Benim için de aile mühim bir olgu. Bunca karmaşanın, bunca zinanın, bunca hayasızlığın kol gezdiği dönemimizde, her ne kadar dış güçlerin ilk yıkmaya çalıştığı olgu olsa da kendileri... Hâlâ çok değerli ve kıymetlidir İslam nezdinde. Her daim öyle olmuştur ve her daim de öyleyece kalacaktır. Birileri ne kadar kendisinden geçererek dağıtmaya çalışsa da ilelebet payidar kalacak olan tek ve sağlam yapı aile yapımız olacaktır. En sağlam kalemiz o çünkü. Başka kimsemiz yok, insan insana gurbetken, insanın ailesinden başka sığınacak dalı yok. Olmamalı.

Vesselam...