Dünyadaki en güzel şey sizce nedir?

Evet şu an için. ama bir gün inanabilirim her şey olabilir sonuçta

Umarım hak eden bulur :)

Utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim hiç açılamadım zamanla utangaçlığım daha da arttı kaygı korku falan da oluştu hep eve kapalı asosyal yalnız mutsuz yaşadım gençliğim hep evde geçti gitti senelerdir evden dışarı çıkamıyorum

Yok maalesef yapamıyorum başaramıyorum eğer basit olsaydı zaten gençliğimi hep eve kapalı geçirmezdim ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük biriyim hiç açılamadım bu yüzden hayatımı eve kapalı asosyal yalnız mutsuz geçirmeye mahkumum en güzel yaşlarım evde sıkılarak bunalarak geçti gitti istesemde evden dışarı çıkamıyorum ömrüm evde geçip gidiyor zaten senelerce eve kapalı yaşamak beni fiziksel zihinsel duygusal sosyal psikolojik her anlamda olumsuz etkiledi

Çocukluğumdan beri bu durumu yaşıyorum ama yaşım ilerledikçe daha da ilerledi ve hayatımı tamamen kontrol etmeye başladı utangaçlık çekingenlik kaçınganlık kaygı korku hepsini yaşıyorum ve kontrol edemiyorum zaten çocukluk ve ergenlik dönemlerinde bunun zorluğunu fazlasıyla yaşıyordum ama gençliğim daha beter geçti kendimi hep eve kapattım senelerdir dışarı çıkamıyorum iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan bu yaşıma geldim gençliğimi hiç yaşayamadım en güzel yaşlarım evde geçti gitti yaşım ilerledikçe daha da içime kapandım hiç arkadaşım çevrem olmadı sevgilim kız arkadaşım olmadı sosyal hayatım olmadı gezemedim eğlenemedim işim olmadı hiçbir şey yaşayamadım gençliğime dair yaşanmış bir güzel günüm bile olmadı bu yaşıma kadar zor dayandım hâlâ dayanıyorum ama nefes almakta bile güçlük çekiyorum hem fiziksel hem de psikolojik olarak olumsuz etkilendim

Maalesef hiç üstesinden gelemedim gelemiyorum yaşlandıkça her şey daha da zorlaştı iyice içime kapandım utangaçlığım çekingenliğim korkularım kaygılarım iyice arttı gençliğimi de hiç yaşayamadım kendimi eksik kalmış gibi hissediyorum hayata karşı zayıf güçsüz yetersiz hissediyorum maalesef yaşam becerilerim hiç gelişmedi

Ailemde memnun değil ama maalesef hep böyleyim hiç değişme olmuyor

Beni kimse anlamıyor ki

Ben hayatım boyunca hep dışlandım aşağılandım çok dalga geçen alay eden oldu kimse beni anlamadı anlamıyor anlamaz da hep yalnız kaldım içime kapandım zaten kimseyle yakınlık kuramıyorum iletişim becerilerim yok insanlardan kaçıyorum kendimi geri çekiyorum

Ama utangaçlığımı çekingenliğimi kaygılarımı kontrol edemiyorum kendimi istemsizce geri çekiyorum istesemde girişken sosyal dışa dönük bir insan olamıyorum insanlardan utanıyorum bunu kontrol edemiyorum